Getagd: Roald Dahl

R.U.S.T.©

P1060714
Toen ik eindexamen had gedaan en ik was geslaagd, kreeg ik van vrienden van mijn ouders een kaart met de tekst zoals die hier in de titel staat. Rust©. Op de kaart stond een mooie afbeelding van een bebost, bergachtig, groen landschap, misschien was er zelfs een waterval bij. Intens genoot ik van een enorm geluksgevoel, van mijn vrijheid, tot het tijd werd de draad op te pakken en de collegebanken in te gaan. Die overgang was moeilijk, omdat mijn oude schoolstress onmiddellijk weer ontvlamde en ik mijn vers vergaarde vrijheidsgevoel door mijn vingers voelde glippen. Gelukkig maakte ik al snel nieuwe vrienden en verhuisde ik naar een paar maanden op en neer reizen naar Amsterdam. Mijn Amsterdam, dat was het eigenlijk meteen, als ik in het weekend naar mijn ouders in Delft was geweest en op zondagavond Amsterdam Centraal binnenreed voelde ik: ik ben weer thuis.
Toen ik afgelopen maandag na de kookles naar huis fietste, besloot ik dat het tijd werd om, jawel, voor het eerst in de tien jaar dat ik hier nu woon, om onder het Rijksmuseum door te fietsen. Een magische ervaring, misschien juist, omdat ik het zo spontaan deed. Het licht buiten was mooi, en alles werd stil.

Stilte

Stilte is fijn, hoewel we er vaak bang voor zijn, de stilte op willen vullen met woorden, dingen doen, geluiden maken, afleiding en amusement op te zoeken. En daar is niets mis mee, want daarin ligt die stilte soms juist besloten. Vorige week zondag was ik met mijn moeder naar Shirma Rouse in het Tobacco theater. Shirma verzorgde met een enorme dosis liefde en een heel team een fantastische avond. En reken maar dat Shirma niet alleen zorgt dat je maag gevuld wordt met heerlijk eten, ze zorgt ook voor je ziel. De eerste noot die ze aansloeg kwam meteen binnen. In mijn hart, welteverstaan. En toen ze ook nog begon te praten over de dingen van het leven en daarbij Jennifer Lynn uitnodigde om dat dan weer in de mooiste liederen (Imagine, Halleluhjah) te bezingen, hield ik het niet meer. Gelukkig lagen er enorme servetten, die ik bij de hand moest blijven houden toen Alain Clark het podium ook nog besteeg (Change Will Come). 24 maart is er weer een editie van Shirma’s Soulkitchen en ik kan alleen maar zeggen: koop nú een kaartje en ga!!!

Ontspanning

De volgende dag merkte ik dat Shirma’s soulmassage nog flink doorwerkte, en nog even extra aangevuld werd met een supergezond sapje van the one and only Sapkoning Jay, die je voorziet van een enorme portie energie uit zijn groene hart. En zo kabbelde de week verder, en belandde ik op donderdag met vriendin E. eindelijk bij ‘dat ene authentieke Italiaanse koffietentje’. Ik raad jullie allemaal aan, om, als je toch al in Amsterdam bent voor Shirma, een nachtje te blijven slapen en de volgende dag hier koffie te halen. De winkel is van Daniele Palma, een vriendelijke, grote Italiaan met diepe basstem. Hij zet koffie zoals alleen Italianen dat kunnen: zonder één spoortje bitterheid, met veel liefde gezet en zonder hyper -help-ik-heb-koffie-gedronken-effect. We krijgen er zomaar nog een smaakvol zelfgemaakt koekje bij, en een hartje in ons cappuccino-schuim. Kijk meteen even op de facebook-site, die er zeer charmant en aanlokkelijk uitziet, en wist je dat er koekjes bestaan die ‘occhi di bue’ heten? Voornemen: studeren op mijn Italiaans en in mijn beste Italiaans, op mijn allercharmantst, het recept hiervan proberen te ontfutselen!
Daarna begeven we ons naar de Taart van m’n Tante, waar we ons tegoed doen aan een stuk chocoladetaart, geserveerd met zalige room en friszure aalbessen. Thuis zet ik de relaxte stemming voort met vers brood en vleeswaren van Bella Storia, en terwijl ik door het boekje van Fattoria la Vialla blader (bestel hier hun producten, ze zijn goddelijk!), komen al mijn (Italiaanse) dromen weer tot leven.

P1060728
P1060730
P1060731

Liefde

En zo suddert mijn hart verder het weekend in. En omdat ik zo fijn sudder, neem ik zaterdag wat sudderlapjes mee van de markt (waarop, na geheime bereiding de smaakpapillen feestend door mijn mond buitelen).
Op zondag blijf ik lekker de hele dag lekker in mijn pyjama, bladerend door prachtige kookboeken nip ik van koffie met een meesterlijke schuimkraag en hap ik in de zanderige koekjes die ik bakte volgens het recept van de oma van Janneke Vreugdenhil, die vanuit de hemel een oogje toeknijpt, omdat ik lichte in plaats van witte basterdsuiker gebruik.

P1060746
P1060737

En ik maak ook nog appelmoes (zie het recept op HARTGEKOOKT4kids) én eindelijk, dat wilde ik al de hele winter: gestoofde rode kool met appeltjes. Alles deed ik op mijn dooie gemak, met ál mijn aandacht. En wat is dat heerlijk! Wat is het fijn om ontspannen te zijn, ervan te genieten dat anderen de deur naar je hart feilloos weten te vinden, het even optillen en het in het licht zetten, wat het verdient. Want liefde (én rust!) verdienen we, allemaal!

En nú: koffie, mét koekjes!

Voor ongeveer 20 koekjes

P1060739

200 gram witte bloem
100 gram witte (of lichte) basterdsuiker
150 gram boter, op kamertemperatuur in blokjes

Zet alvast een bakplaat klaar die je met bakpapier bekleed. Verwarm de oven voor op 120 graden.

Kneed alle ingrediënten snel met koele hand door elkaar. Verdeel het deeg in bolletjes ter grootte van een walnoot en druk die iets plat met de tanden van een vork, zodat er mooie voren ontstaan.
Bak de koekjes vervolgens:
15 minuten op 120 graden; daarna
15 minuten op 150 graden; daarna
15 minuten op 170 graden.

Even af laten koelen op een rooster, ondertussen koffie of thee zetten en dan gauw een hap nemen van je nog warme koekjes!

Als je met je kinderen liever de koekjes uit wil steken kan dat ook: rol het deeg dan uit tot ongeveer 1 cm dikte. Hou de koekjes dan wel goed in de gaten, het kan zijn dat de laatste ronde van 170 graden niet nodig is (omdat de koekjes dunner zijn en sneller garen).

Simpel

P1060146

Het allerbeste eten is zo simpel mogelijk. Een geroosterde boterham met verse aardbeien, bijvoorbeeld. Ik geniet er nóg meer van, nu de herfst zijn gezicht alweer heeft laten zien. De lekkerste aardbeien vind ik de kleine, zoete, uit het Belgische Hoogstraten. Ik haal ze bij Bario Market, een klein winkeltje van een zeer hard werkende Marokkaanse man. Naast deze aardbeien heeft hij op het moment supersmakelijke reine claude pruimen, kwetsen en grotere paarsgekleurde pruimen. De kwaliteit is goed, het fruit is rijp, je kunt het zelf pakken en in een zakje doen. De rest van zijn assortiment is uitgebreid en goed. Hij verkoopt diverse soorten olijfolie, honing, mayonaise, azijn, sappen, een keur aan de prachtige pasta’s van de Cecco, verse olijven, feta, Griekse yoghurt en als je bij de kassa staat, wordt je in de verleiding gebracht door de chique Zwitserse chocolade van Lindt. En nu heb ik nog lang niet alles gehad en nog niet verteld dat je altijd aardig geholpen wordt en je even een praatje met elkaar maakt, iets waarvoor bij de grotere supermarkt helaas vaak geen plaats meer is. Het is me opgevallen dat ik de laatste tijd vrijwel niet meer in de supermarkt kom, los van enkele kleine boodschappen. Voor sommige dingen betaal je wat meer dan je in een supermarkt zou doen, maar ik gun het de winkeliers van harte. Dankzij deze winkeltjes zien we fruit en groente nog eens mooi buiten uitgestald liggen, inspireert het tot contact met andere mensen en om in de keuken eens de grens over te steken en nieuwe smaken te ontdekken. Vandaag ga ik ook weer lekker al lezende de wereld rond, via de Griekse keuken trek ik langs de Marokkaanse, Turkse en Libanese keuken van Claudia Roden en eindig ik weer dichter bij huis met het kookboek van Felicity & Roald Dahl, een schitterend boek met familierecepten en verhalen. Culinaire reisverslagen volgen…

Ohja, vergeet ik bijna de aardbeien weer. Koop, als je ze nog kunt vinden lekkere zoete aardbeien (tip: ga naar de markt, daar vind je vaak rijpe spullen voor een goeie prijs). Rooster je boterhammen, was de aardbeien, ontkroon en halveer ze en schik ze mooi op je boterham. Zoete aardbeien hebben eigenlijk niets nodig, maar als je wil kun je er nog wat honing of fijne (vanille) suiker overheen doen. Wist je trouwens dat je heel lekkere vanillesuiker zelf kunt maken? Als je een keer vanillestokjes nodig hebt en je hebt ze uitgeschraapt, gooi ze dan niet weg maar stop de peulen met wat suiker in een potje. Een paar weken laten staan en je hebt je eigen verse vanillesuiker!