Getagd: Janneke Vreugdenhil

Janneke

Klik HIER voor het volledige artikel mét foto’s!

Het is een frisse, maar stralende maandagochtend in april. Vandaag ontmoet ik Janneke Vreugdenhil in haar woonplaats Den Haag. We hebben afgesproken bij Lolapalooza, een fris uitziend tentje in een gezellige straat. Helaas blijkt het dicht en besluit Janneke dat we voor goeie koffie naar ‘De Klap’ gaan.
Na kort onze levensloop te hebben doorgenomen, blijkt dat we allebei van ‘het rechte pad’ zijn afgeweken, waarbij Janneke van een bijna volbrachte studie rechten is afgeslagen naar het schrijven van recepten. Via via kwam ze bij Allerhande terecht, en van daaruit heeft ze zich een weg naar de krant (NRC) geschreven. En van het één kwam het ander: inmiddels zijn er heel wat boeken van haar hand verschenen en blogt ze naast haar werkzaamheden voor de krant op etenenzo over haar culinaire ontdekkingsreizen.

Kleffe Frisbees
Het leuke aan Janneke vind ik dat ze zo eerlijk is en openhartig schrijft over de ontwikkeling van een recept. Zo stond er eens een stukje over eierkoeken, en hoe ze, al experimenterend en mislukkingen trotserend, dan uiteindelijk tot de juiste verhoudingen kwam. Wil je zelf ook aan de slag met de ‘kleffe frisbees’ klik dan HIER voor het volledige recept en lees vooral het zeer geestige stukje dat eraan voorafgaat.
Het enige wat je moet doen is een bezoekje brengen aan de ouderwetse drogist, een bezoek wat bovendien heel leerzaam kan uitpakken. Zo vertrouwde de drogist van Le Papillon (gevestigd in mijn geboorteplaats Delft) mij toe dat ammoniumbicarbonaat ook wel ‘vlugzout’ heette en dat het gebruikt werd om flauwgevallen dames op te peppen. En inderdaad, het werkt: een snuf in het zakje en het is niezen geblazen!
Als je het stukje leest, zul je ervaren hoe Janneke je echt deelgenoot maakt van haar kookproces en je daarmee onherroepelijk aanmoedigt om te experimenteren. Daarbij hoef je je niet – zoals uw schrijfster af en toe nog steeds doet – met samengeknepen billen zorgen te maken of het wel ‘perfect’ lukt).

Chocola en Noedelsoep
Je vraagt je natuurlijk af, wat eet Janneke nu zelf, tussen al dat geschrijf door. Welnu, haar favoriete keuken is de Aziatische, omdat zij de smakencombinaties en daarbij de balans tussen zoet, zuur, zout en bitter heel spannend vind.
Ze is dol op noedelsoep, niet alleen vanwege de smaak, maar ook vanwege het mondgevoel, hoe je die glibberige noedels naarbinnen kunt slurpen.
En elke dag eet ze een stukje échte pure chocolade, en dit recept voor chocolademousse uit haar boek Comfortfood illustreert haar liefde voor chocola onmiskenbaar!

Chocolademousse

Voor 4 personen
200 gram pure (70%) chocolade
60 gram roomboter
5 eieren, gescheiden
40 gram poedersuiker

Bereiding:
1. Smelt de chocolade au bain marie: breng een pan met een klein laagje water aan de kook en sluit de pan af door er een kom op te zetten. Doe hierin de in stukjes gebroken chocolade en laat rustig smelten. Roer in eerste instantie niet, begin daar pas mee als de chocola voor twee derde gesmolten is.
2.Voeg, als het roermoment is aangebroken de boter toe en haal de pan van het vuur. De kom laat je op de pan staan, de boter smelt vanzelf door de warmte van de pan (het is namelijk het beste voor de kwaliteit van de chocola om deze zo kort en zo laag mogelijk te verhitten). Roer een paar keer om het smeltproces te helpen. Doe het mengsel vervolgens over in een royale kom.
3. Splits de eieren, waarbij je de eiwitten in een brandschone kom stort en de dooiers met een houten lepel door het chocolademengsel roert.
4. Klop de eiwitten stijf met de elektrische mixer en voeg, als ze bijna zover zijn de poedersuiker beetje bij beetje toe.
5. Voeg dan één derde van het eiwitschuim toe aan het chocolademengsel, het beste gaat dit met een spatel, waarbij je het eiwit als het ware erdoorheen ‘vouwt’. Op die manier krijg je de allerluchtigste mousse die er bestaat. Voeg dan de rest van het eiwit toe, opnieuw rustig vouwend.
6. Stort de mousse onmiddellijk in mooie schaaltjes, of zet de kom in zijn geheel in de koelkast. Minimaal 4 uur opstijven, een nachtje is nog beter.

Tip:
Om de chocolademousse nóg feestelijker te maken, kun je besluiten om er nog een mooi meringue-toefje op te doen.
Meringues maken is heel simpel:

Zorg voor een brandschone kom en elektrische mixer en klop 2 eiwitten op. Voeg, als de eiwitten enigszins wit en schuimig zijn, lepel voor lepel fijne suiker toe, 120 gram in totaal. Het is belangrijk dat je de suiker steeds goed ‘weg’ mixt, wat alleen zo krijg je een mooi parelmoerkleurig en glanzend mengsel.
Verwarm de over voor op 120 graden, bekleed een bakplaat met bakpapier die je vastzet met een beetje van het eiwitschuim.
Schep het schuim in een spuitzak en gebruik een gekarteld spuitmondje waarmee je mooie toefjes maakt. Dan een uur in de oven, daarna de meringues helemaal af laten koelen in de oven. Overgebleven meringues blijven in een goed afgesloten trommel een paar dagen vers.

Dankjewel Janneke, voor je al je inspiratie en openheid!

Klik HIER voor het volledige artikel mét foto’s!

R.U.S.T.©

P1060714
Toen ik eindexamen had gedaan en ik was geslaagd, kreeg ik van vrienden van mijn ouders een kaart met de tekst zoals die hier in de titel staat. Rust©. Op de kaart stond een mooie afbeelding van een bebost, bergachtig, groen landschap, misschien was er zelfs een waterval bij. Intens genoot ik van een enorm geluksgevoel, van mijn vrijheid, tot het tijd werd de draad op te pakken en de collegebanken in te gaan. Die overgang was moeilijk, omdat mijn oude schoolstress onmiddellijk weer ontvlamde en ik mijn vers vergaarde vrijheidsgevoel door mijn vingers voelde glippen. Gelukkig maakte ik al snel nieuwe vrienden en verhuisde ik naar een paar maanden op en neer reizen naar Amsterdam. Mijn Amsterdam, dat was het eigenlijk meteen, als ik in het weekend naar mijn ouders in Delft was geweest en op zondagavond Amsterdam Centraal binnenreed voelde ik: ik ben weer thuis.
Toen ik afgelopen maandag na de kookles naar huis fietste, besloot ik dat het tijd werd om, jawel, voor het eerst in de tien jaar dat ik hier nu woon, om onder het Rijksmuseum door te fietsen. Een magische ervaring, misschien juist, omdat ik het zo spontaan deed. Het licht buiten was mooi, en alles werd stil.

Stilte

Stilte is fijn, hoewel we er vaak bang voor zijn, de stilte op willen vullen met woorden, dingen doen, geluiden maken, afleiding en amusement op te zoeken. En daar is niets mis mee, want daarin ligt die stilte soms juist besloten. Vorige week zondag was ik met mijn moeder naar Shirma Rouse in het Tobacco theater. Shirma verzorgde met een enorme dosis liefde en een heel team een fantastische avond. En reken maar dat Shirma niet alleen zorgt dat je maag gevuld wordt met heerlijk eten, ze zorgt ook voor je ziel. De eerste noot die ze aansloeg kwam meteen binnen. In mijn hart, welteverstaan. En toen ze ook nog begon te praten over de dingen van het leven en daarbij Jennifer Lynn uitnodigde om dat dan weer in de mooiste liederen (Imagine, Halleluhjah) te bezingen, hield ik het niet meer. Gelukkig lagen er enorme servetten, die ik bij de hand moest blijven houden toen Alain Clark het podium ook nog besteeg (Change Will Come). 24 maart is er weer een editie van Shirma’s Soulkitchen en ik kan alleen maar zeggen: koop nú een kaartje en ga!!!

Ontspanning

De volgende dag merkte ik dat Shirma’s soulmassage nog flink doorwerkte, en nog even extra aangevuld werd met een supergezond sapje van the one and only Sapkoning Jay, die je voorziet van een enorme portie energie uit zijn groene hart. En zo kabbelde de week verder, en belandde ik op donderdag met vriendin E. eindelijk bij ‘dat ene authentieke Italiaanse koffietentje’. Ik raad jullie allemaal aan, om, als je toch al in Amsterdam bent voor Shirma, een nachtje te blijven slapen en de volgende dag hier koffie te halen. De winkel is van Daniele Palma, een vriendelijke, grote Italiaan met diepe basstem. Hij zet koffie zoals alleen Italianen dat kunnen: zonder één spoortje bitterheid, met veel liefde gezet en zonder hyper -help-ik-heb-koffie-gedronken-effect. We krijgen er zomaar nog een smaakvol zelfgemaakt koekje bij, en een hartje in ons cappuccino-schuim. Kijk meteen even op de facebook-site, die er zeer charmant en aanlokkelijk uitziet, en wist je dat er koekjes bestaan die ‘occhi di bue’ heten? Voornemen: studeren op mijn Italiaans en in mijn beste Italiaans, op mijn allercharmantst, het recept hiervan proberen te ontfutselen!
Daarna begeven we ons naar de Taart van m’n Tante, waar we ons tegoed doen aan een stuk chocoladetaart, geserveerd met zalige room en friszure aalbessen. Thuis zet ik de relaxte stemming voort met vers brood en vleeswaren van Bella Storia, en terwijl ik door het boekje van Fattoria la Vialla blader (bestel hier hun producten, ze zijn goddelijk!), komen al mijn (Italiaanse) dromen weer tot leven.

P1060728
P1060730
P1060731

Liefde

En zo suddert mijn hart verder het weekend in. En omdat ik zo fijn sudder, neem ik zaterdag wat sudderlapjes mee van de markt (waarop, na geheime bereiding de smaakpapillen feestend door mijn mond buitelen).
Op zondag blijf ik lekker de hele dag lekker in mijn pyjama, bladerend door prachtige kookboeken nip ik van koffie met een meesterlijke schuimkraag en hap ik in de zanderige koekjes die ik bakte volgens het recept van de oma van Janneke Vreugdenhil, die vanuit de hemel een oogje toeknijpt, omdat ik lichte in plaats van witte basterdsuiker gebruik.

P1060746
P1060737

En ik maak ook nog appelmoes (zie het recept op HARTGEKOOKT4kids) én eindelijk, dat wilde ik al de hele winter: gestoofde rode kool met appeltjes. Alles deed ik op mijn dooie gemak, met ál mijn aandacht. En wat is dat heerlijk! Wat is het fijn om ontspannen te zijn, ervan te genieten dat anderen de deur naar je hart feilloos weten te vinden, het even optillen en het in het licht zetten, wat het verdient. Want liefde (én rust!) verdienen we, allemaal!

En nú: koffie, mét koekjes!

Voor ongeveer 20 koekjes

P1060739

200 gram witte bloem
100 gram witte (of lichte) basterdsuiker
150 gram boter, op kamertemperatuur in blokjes

Zet alvast een bakplaat klaar die je met bakpapier bekleed. Verwarm de oven voor op 120 graden.

Kneed alle ingrediënten snel met koele hand door elkaar. Verdeel het deeg in bolletjes ter grootte van een walnoot en druk die iets plat met de tanden van een vork, zodat er mooie voren ontstaan.
Bak de koekjes vervolgens:
15 minuten op 120 graden; daarna
15 minuten op 150 graden; daarna
15 minuten op 170 graden.

Even af laten koelen op een rooster, ondertussen koffie of thee zetten en dan gauw een hap nemen van je nog warme koekjes!

Als je met je kinderen liever de koekjes uit wil steken kan dat ook: rol het deeg dan uit tot ongeveer 1 cm dikte. Hou de koekjes dan wel goed in de gaten, het kan zijn dat de laatste ronde van 170 graden niet nodig is (omdat de koekjes dunner zijn en sneller garen).

Worst

Worst_Nico

De afgelopen maanden heb ik me nogal eens tegoed gedaan aan worst. Nu eens een chorizo-worstje van de Avondwinkel, dan weer een salami-truffelworstje of een huisgemaakte, in witte wijn gemarineerde worst van Bella Storia, of gewoon biologische runderchipolata-worstjes uit de supermarkt. Het behoeft geen uitleg dat je de inname van worst niet moet overdrijven, gezien het vetpercentage vrij hoog is. Ik pleit echter wel voor een smakelijk, sappig worstje op zijn tijd. Terugdenkend vermoed ik dat mijn worst-virus is begonnen bij slagerij Louman in de Jordaan. Vorig jaar had ik middenin de zomer opeens ontzettend veel trek in paté, en die besloot ik daar te halen. Terwijl ik wachtte werd me een stukje verse, gekookte worst aangeboden. Dat de ervaring van deze winkel me goed is bijgebleven, spreekt uit het fragment wat ik kort na mijn bezoek optekende:

Al vaak ben ik langs deze Jordanese slager gefietst, me op zaterdag verbazend over de enorme hoeveelheid mensen die daarbinnen staat. Op een dag had ik onstuitbaar veel zin in paté, en hoewel het niet het seizoen was, besloot ik de gok te wagen. En jawel hoor, het was er, Ardennerpaté (grove boerenpaté), peperpaté en cranberrypaté. Doet u mij maar een lekker stukje van de cranberry! Of ik er ook nog saus bij wilde? Nou, doet u maar, mjam! Ondertussen keek ik gebiologeerd naar het verzorgde en uitgebreide assortiment en besloot ook nog een zeer smakelijk uitziende mini-quiche mee te nemen. Terwijl ik wachtte op mijn bestelling werd me een plakje verse gekookte worst aangeboden, nog warm! Sappig, goed gekruid, en een onmiskenbare malse worststructuur. Ik wist niet dat deze worst zó lekker kon zijn! Mijn smaakpapillen buitelden jubelend over elkaar heen terwijl ik het personeel gadesloeg, wel 6 tot 8 man, iedereen druk bezig met zijn eigen taakje en allemaal zeer kundig. Ik ging zo op in de worstbeleving, de bestudering van zowel het assortiment als het personeel, dat ik even niet hoorde dat ik inmiddels kon betalen. Met een dromerige glimlach verliet ik de winkel en fietste gauw naar huis om op mijn zojuist aangeschafte quiche aan te vallen.
Deze slagerij is absoluut een bezoek waard, ook als je niet van worst houdt!

Adres: Goudsbloemstraat 76, Amsterdam

Om mijn worstverhaal waardig af te sluiten, vind je hieronder het recept voor venkelrisotto met worst.

P1060373

Voor 2 personen
2 ons lekkere worst (met venkelzaadjes)
150 gram risotto
1 ui
halve venkelknol, in flinterdunne reepjes gesneden
witte wijn
pastis (of een andere anijslikeur)
bouillon
parmezaanse kaas

Bereiding:
1. Hak de ui fijn en fruit hem met wat olie in een pan. Voeg de venkel toe en schep goed om.
2. Voeg de risotto toe en schep om tot de korrels glazig beginnen te worden.
3. Blus af met een scheutje pastis en wat witte wijn.
4. Voeg daarna lepel voor lepel de bouillon toe, tot de risotto gaar is, maar nog wel bite heeft. Dit duurt meestal een minuut of 20.
5. Terwijl de risotto gaart, bak je in een andere pan nog wat venkel. Zodra de venkel een beetje zacht is de worst uit zijn omhulsel in de pan knijpen. Eventueel nog wat venkelzaadjes toevoegen. De worst moet wel gaar zijn, maar bak hem niet te lang, dan verliest hij zijn sappigheid.
6. Roer een flinke hand parmezaanse kaas door de risotto en schep de worst en de venkel er goed doorheen.
7. Dien op en garneer met wat venkelgroen. Drink er een sappige, rijke witte wijn bij en serveer er voor de frisheid wat sla bij.

Als allerlaatste tip: via deze link kun je zien hoe Janneke Vreugdenhil zelf venkelworst maakt. Een amusant en leerzaam filmpje, ook leuk als je niet van plan bent om ooit zelf worst te gaan maken!

Molte grazie voor Nico van Bella Storia, die me bovenstaande foto toestuurde van deze schitterende worst!

Koekjes!

P1060170

Gisteren stond ik in de rij voor de kassa. Er lagen alweer speculaasjes. Heel strategisch, zo bij de kassa. Ik wist me te beheersen, tot ik op de fiets naar huis opeens dacht aan zelfgemaakte chocolatechip cookies, uit het Comfortfoodboek van Janneke Vreugendhil. En als er wel iets is waar ik nu zin in heb, is het in comfort. Deze koekjes zijn snel gemaakt en véél lekkerder dan enig ander supermarktkoekje. En je huis ruikt naar verse koekjes!

Hieronder het recept van Janneke, met wat kleine aanvullingen van mij:

Chocolate Chip Cookies

85 gram roomboter, op kamertemperatuur
60 gram kristalsuiker
70 gram bruine basterdsuiker
1 ei
het merg uit een half vanillestokje
snufje zout
135 gram zelfrijzend bakmeel
100 gram chocola, (Janneke neemt in haar recept witte, ik hou van puur, doe wat jij lekker vindt!)

Bereiding
1. Oven voorverwarmen op 180 graden en alvast 2 bakplaten met bakpapier bekleden (of, in twee keer bakken).
2. Hak de chocola, ongeveer elk blokje in vieren.
3. Doe de boter en de suikers in een kom en klop met de mixer tot een luchtig mengsel (dit gaat vrij snel).
4. Voeg het ei toe en mix nog 1-2 minuten.
5. Voeg het vanillemerg en een snuf je zout toe en mix zo snel mogelijk tot een homogeen deeg.
6. Mix nu vlug het zelfrijzend bakmeel door het mengsel en
7. Schep met de spatel de chocoladestukjes erdoorheen.
8. Pak 2 lepels en maak daarmee deegballetjes ter grootte van een flinke walnoot, of gebruik een ijslepel (zo een waar je in knijpt) en leg de balletjes op de bakplaten.
9. Bak de koekjes in 10-12 minuten gaar. De koekjes moeten aan de buitenste rand gekleurd zijn en in het midden nog een beetje zacht blijven, dan zijn ze precies chewy genoeg (aldus Gerhard van Bakkerij Uprising).
10. Schuif de koekjes met bakpapier en al op een rooster en laat afkoelen. Laat ze een beetje afkoelen en proef er alvast één terwijl de chocola nog zacht is…

Aanvullingen:
-volgens Jan’s recept komen hier ongeveer 12 koekjes uit, ik had er wel 16 en, met grotere balletjes.
-het is echt zeer aan te raden om het deeg niet met je handen aan te raken, want het is héél plakkerig!
-als je in 2 etappes bakt: zet het deeg dat je overhebt eventjes in de vriezer of koelkast als je bang bent dat het deeg te zacht wordt.

Serveer met (verse) verveine thee, koffie of warme chocolademelk.