Getagd: Bella Storia

Worst

Worst_Nico

De afgelopen maanden heb ik me nogal eens tegoed gedaan aan worst. Nu eens een chorizo-worstje van de Avondwinkel, dan weer een salami-truffelworstje of een huisgemaakte, in witte wijn gemarineerde worst van Bella Storia, of gewoon biologische runderchipolata-worstjes uit de supermarkt. Het behoeft geen uitleg dat je de inname van worst niet moet overdrijven, gezien het vetpercentage vrij hoog is. Ik pleit echter wel voor een smakelijk, sappig worstje op zijn tijd. Terugdenkend vermoed ik dat mijn worst-virus is begonnen bij slagerij Louman in de Jordaan. Vorig jaar had ik middenin de zomer opeens ontzettend veel trek in paté, en die besloot ik daar te halen. Terwijl ik wachtte werd me een stukje verse, gekookte worst aangeboden. Dat de ervaring van deze winkel me goed is bijgebleven, spreekt uit het fragment wat ik kort na mijn bezoek optekende:

Al vaak ben ik langs deze Jordanese slager gefietst, me op zaterdag verbazend over de enorme hoeveelheid mensen die daarbinnen staat. Op een dag had ik onstuitbaar veel zin in paté, en hoewel het niet het seizoen was, besloot ik de gok te wagen. En jawel hoor, het was er, Ardennerpaté (grove boerenpaté), peperpaté en cranberrypaté. Doet u mij maar een lekker stukje van de cranberry! Of ik er ook nog saus bij wilde? Nou, doet u maar, mjam! Ondertussen keek ik gebiologeerd naar het verzorgde en uitgebreide assortiment en besloot ook nog een zeer smakelijk uitziende mini-quiche mee te nemen. Terwijl ik wachtte op mijn bestelling werd me een plakje verse gekookte worst aangeboden, nog warm! Sappig, goed gekruid, en een onmiskenbare malse worststructuur. Ik wist niet dat deze worst zó lekker kon zijn! Mijn smaakpapillen buitelden jubelend over elkaar heen terwijl ik het personeel gadesloeg, wel 6 tot 8 man, iedereen druk bezig met zijn eigen taakje en allemaal zeer kundig. Ik ging zo op in de worstbeleving, de bestudering van zowel het assortiment als het personeel, dat ik even niet hoorde dat ik inmiddels kon betalen. Met een dromerige glimlach verliet ik de winkel en fietste gauw naar huis om op mijn zojuist aangeschafte quiche aan te vallen.
Deze slagerij is absoluut een bezoek waard, ook als je niet van worst houdt!

Adres: Goudsbloemstraat 76, Amsterdam

Om mijn worstverhaal waardig af te sluiten, vind je hieronder het recept voor venkelrisotto met worst.

P1060373

Voor 2 personen
2 ons lekkere worst (met venkelzaadjes)
150 gram risotto
1 ui
halve venkelknol, in flinterdunne reepjes gesneden
witte wijn
pastis (of een andere anijslikeur)
bouillon
parmezaanse kaas

Bereiding:
1. Hak de ui fijn en fruit hem met wat olie in een pan. Voeg de venkel toe en schep goed om.
2. Voeg de risotto toe en schep om tot de korrels glazig beginnen te worden.
3. Blus af met een scheutje pastis en wat witte wijn.
4. Voeg daarna lepel voor lepel de bouillon toe, tot de risotto gaar is, maar nog wel bite heeft. Dit duurt meestal een minuut of 20.
5. Terwijl de risotto gaart, bak je in een andere pan nog wat venkel. Zodra de venkel een beetje zacht is de worst uit zijn omhulsel in de pan knijpen. Eventueel nog wat venkelzaadjes toevoegen. De worst moet wel gaar zijn, maar bak hem niet te lang, dan verliest hij zijn sappigheid.
6. Roer een flinke hand parmezaanse kaas door de risotto en schep de worst en de venkel er goed doorheen.
7. Dien op en garneer met wat venkelgroen. Drink er een sappige, rijke witte wijn bij en serveer er voor de frisheid wat sla bij.

Als allerlaatste tip: via deze link kun je zien hoe Janneke Vreugdenhil zelf venkelworst maakt. Een amusant en leerzaam filmpje, ook leuk als je niet van plan bent om ooit zelf worst te gaan maken!

Molte grazie voor Nico van Bella Storia, die me bovenstaande foto toestuurde van deze schitterende worst!

Ciao, ciao Amore!

P1010878
P1010744
P1010735
P1010722
P1010656
P1010651
P1010633
P1010614
P1010605

Naast Frankrijk is Italië mijn tweede Grote Liefde. Toch voelt Frankrijk meer als vakantieland, en Italië voelt als thuis. Het begon allemaal met Paolo Conte. Toen ik een jaar of vier, vijf was, werd hij heel populair, en mijn ouders hadden het vaak op staan. Al gauw vond ik het ook prachtig en zette ik zelf de casettebandjes aan. Op een keer gingen mijn ouders naar een concert, en kwam de buurman op mij passen. Hoogst verontwaardigd was ik, ik was toch zeker groot, groot genoeg om ook mee te gaan?! Toen ik negen was, nam mijn moeder mij als verrassing mee naar het Congresgebouw in Den Haag, alwaar Paolo optrad. Ik vond het fantastisch, was de allerjongste en voelde me de koningin te rijk. Aan het eind stond iedereen op om te klappen. Mijn moeder zei: “ga maar op je stoel staan”:. Dat wilde ik niet, want ik was groot. Om het even later tóch te doen, omdat ik anders niks zag…
Een ander Italiaans fenomeen waarmee ik al vroeg in mijn leven kennismaakte was Luciano Fontana, door mij indertijd ‘Dortsiano’ genoemd en, net als vele mannen was hij in mijn ogen zeer gevreesd. Voor zijn vrouw en voor het goddelijke eten was ik daarentegen helemaal niet bang en toen ik jaren later in Italië pancetta at, dacht ik maar één ding: dit smaakt naar Luciano!
De eerste keer in dat ik daadwerkelijk naar Italië afreisde was met mijn ouders en broertje in de buurt van het Lago Maggiore. Ik kan wel concluderen dat Italië toen zoetjesaan is begonnen om onze harten te veroveren. Na mijn eindexamen kreeg ik als prachtig cadeau een reis naar Rome, waar ik naast veel kunst, cultuur en plezier, voor het eerst echt kennismaakte met de royale complimenteuze opmerkingen van de Italiaanse mannen. Daarna volgden er nog heel wat bezoeken aan Italië: nog meer Lago Maggiore, een schitterende reis door Venetië, Florence en nog eens naar Rome, het waanzinnig mooie Sardinië, en de laatste keer was in Toscane, met Mámá, we logeerden toen bij het fantastische, gastvrije verblijf van Karin en haar Italiaanse man, Fattoria San Martino in Montepulciano (zie foto’s). En later ga ik in Toscane wonen. Dat weet ik heel, heel, heel zeker.

Voor nu hou ik het bij Italiaans koken en bezoekjes aan Bella Storia. Zodra ik daar naarbinnen stap, word ik onmiddellijk overspoeld door geluk: de Italiaanse radio staat aan, het eten dat verleidelijk in de vitrine ligt uitgestald, de supervriendelijke Italianen die het runnen, al ga ik er maar even heen om een worstje te halen, ik ruik Italië en het voelt alsof ik thuiskom. Ik heb er geen verklaring voor, ik weet alleen dat het zo ís.

Het simpelste Italiaanse gerecht dat ik ken is spaghetti met rode peper, knoflook en peterselie. Klaar in een oogwenk en werkelijk delicioso!

P1060250
P1060258

Voor 1 persoon (met véél trek)

150 gram spaghetti of linguine
een halve of hele rode peper (check met het puntje van je tong de scherpte), zaadjes verwijderd, in halve ringetjes gesneden
1 teentje knoflook, geplet en fijngehakt
olijfolie (uiteraard van goede kwaliteit)
klein handje fijngehakte peterselie

Bereiding:
1. Kook de pasta volgens de aanwijzingen op de verpakkingen al dente.
2. Hak de peper en knoflook.
3. Verhit een pan met dikke bodem, doe er wat olie in en fruit de peper en knoflook kort (het mag niet gaan kleuren!)
4. Giet de pasta af en vermeng met de peper en knoflook.
5. Breng eventueel op smaak met wat zout en schep de peterselie erdoor.
6. Mangiare immediatamente!

Aanvullingen:
-op de huid gebakken of gegrilde dorade, om het wat substantieler en chiquer te maken
-kort gebakken tijgergarnalen (voor nog meer smaak: marineer de garnalen enige tijd in fijngehakte rode peper, knoflook, wat citroensap en fijngehakte peterselie).

Musica: Ciao, Ciao Amore! Adriano Celentano

Relaxen

Afgelopen weekend heb ik niks gekookt. Ja, ik heb een lekker ontbijtje op het nieuwe servies verzorgd. Verder ben ik op mijn wenken bediend, door anderen. Op vrijdagavond besloot ik op het laatste moment af te buigen naar ehm, tsja, hoe zal ik het zeggen, de patatkraam. Wel verse friet natuurlijk! Nee, geen salade erbij gemaakt.
Op zaterdag troffen mijn moeder en ik elkaar op de Noordermarkt, mijn moeder al in het bezit van 2 felbegeerde canoli, een Siciliaanse delicatesse. Canoli is een soort gefrituurd pannekoekje gevuld met gezoete ricotta en bijvoorbeeld sinaasappel. Zeer aan te raden om eens te proberen, voor verslavingsgevaar is uw schrijfster niet verantwoordelijk, dat spreekt voor zich. Te krijgen op de Noordermarkt, bij de kraam met prachtige verse Siciliaanse producten, waaronder olijfolie van zelfgeoogste bio-olijven, of bij Bella Storia (smaak: chocola-pistache).
Na wat op een terrasje gezeten te hebben snelden we nog even langs Bella Storia voor wat smakelijke kaasjes en vleeswaren voor thuis in Delft. En toen moesten we ons als de wiedeweerga klaarmaken om naar het Nieuwe de la Mar theater te gaan. Helaas was de reservering voor het restaurant op de verkeerde datum aangekomen en ‘moesten’ we buiten op het terras bij Hotel Americain met uitzicht op de fontein eten. Vervelend hoor. Toen gauw naar de voorstelling: De Ideale Vrouw. Heel amusant en geestig, met de zeer droge en grappige Tjitske Reidinga in de hoofdrol. Als je nog kaarten kunt krijgen: gáán!

Op zondagochtend ontbijt gemaakt, zie hieronder. Er waren blauwe bessen van de Noordermarkt, sappig en fijn knappend de mond. Verse koffie en thee van verse verveine, eitjes van Theo, en zelfgemaakte min-hartjes pain-au-chocolaatjes en bovendien was er Devil’s Chocolate van Bakkerij Uprising (had ik al gezegd dat ik niet verantwoordelijk ben voor verslavingen?).

P1050889
P1050892
P1050886

In Delft werden wij ’s avonds verder bediend, door le chef du maison en aten wij op het zonovergoten dakterras zalige courgette-soep met waterkers. Vervolgens snelden we naar de Beaart, alwaar ze Italiaans ijs verkopen. Heel erg goed Italiaans ijs. Ik had expres mijn camera thuisgelaten, want het was weekend en ik ging relaxen en geen mooie momenten met de lens van mijn camera vangen. Zodra ik binnen stond, gierde het jeugdsentiment onmiddellijk door me heen…

b11
b3
b2
b21

… Dus tóch gauw even wat plaatjes gemaakt, dankzij de smartphone van Pápá. Deze ijswinkel ken ik al zolang ik besta. Het interieur en de mensen zijn onveranderd, net als het ijs. Er zijn nu alleen veel meer smaken. Ik kan jullie allemaal aanraden speciaal hiervoor een keer naar Delft af te reizen en het zelf te ervaren. Wel doen voor 1 oktober, want dan sluiten ze voor de winter. Het aangeschafte ijs is op te eten op een bankje aan het water, met zicht op de Oostpoort. Aantrekkelijker kan ik het echt niet maken…

b16

Snaaien

P1050833
P1050835
P1050837

Zaterdagmiddag, 16.44. Snaaitijd. Misschien denken jullie wel, dat omdat ik over eten schrijf, ik altijd, elke dag heel veel aandacht besteed aan het bereiden van allerlei lekkers en uren achter mijn fornuis sta. Welnu, er is vrijwel niets wat ik leuker vind om te doen, maar ook ik hou weleens van snel en makkelijk, chips, een patatje, chocola, ijs en ga zo maar door. Ja, ook ik heb weleens ‘lekkere trek’.
Een kwartier geleden stond ik nog bij La Piccola Storia, het winkeltje dat hoort bij restaurant Bella Storia, om even wat mortadella te halen. Ik maakte er gezellig een praatje en werd en passant nog even gewezen op verrukkelijk uitziende mandarijnen-jam uit Sicilië (die ik nog net op tijd wist te weerstaan, me bedenkende dat ik nog minstens 6 opengemaakte jammetjes in de koelkast heb staan). Toen mocht ik een koekje proeven. Een ambachtelijk, Siciliaans koekje, eenvoudig, en ja, onweerstaanbaar.
Thuisgekomen onmiddellijk een paar plakken mortadella naarbinnen geslagen, gevolgd door wat enorme, zoete en sappige kersen die ik op de Lindegrachtmarkt bij Theo kocht. En toen nog 2 van die Siciliaanse koekjes. Dat houdt me net op de been tot het avondeten, ik ga een salade fröbelen van mijn in Drenthe aangeschafte Opperdoezer Rondes, boterboontjes, cornichons (zure Franse augurkjes) en een dressing op basis van dragon-mosterd en daarbij dan nog wat gerookte makreel. Daar redt ik het dan wel weer mee tot het zondagochtendontbijt… Fijn weekend!

Spaghetti Bolognese

P1040256Op dit moment staat mijn gietijzeren hartjespan op het vuur met daarin een…bolognesesaus. Dit blijft altijd zo heerlijk, makkelijk, goddelijk en smakelijk, hoeveel je er ook van eet. Dat komt omdat je het elke keer weer nét even anders klaar kunt maken. De traditionele versie heb ik via mijn vader uit een kookboek van Antonio Carluccio en schrijft voor om alleen een ui, wat witte wijn, passata di pomodoro en half-om-half gehakt te gebruiken. Vandaag doe ik lekker dwars mijn eigen zin: ik voeg wat salie toe en blus het gehakt niet af met witte, maar met rode wijn. Wel volg ik Carluccio’s advies om de saus een uur of 2 héél zacht te laten pruttelen. Want dát is één van de geheimen van de Italiaanse keuken: het eten de tijd geven om zichzelf klaar te maken en de smaken te laten verdiepen. Om een nóg intensere smaak te verkrijgen, kun je ook nog wat pancetta (Italiaans buikspek) meefruiten met de ui. Je kunt ook ontbijtspek gebruiken, maar dat geeft echt een totaal andere smaak. Pancetta kan je tegenwoordig zelfs bij de grotere supermarkt krijgen, maar als je de tijd hebt: ga dan naar een Italiaanse delicatessenwinkel. Hier in de buurt ga ik naar Bella Storia, het bestlopende restaurant van Westerpark als je het mij vraagt, écht Italiaans authentiek eten, op maandag en dinsdag serveren ze pizza (ook om mee te nemen) en ze hebben er nu een klein winkeltje bij (La Piccola Storia) waar je mortadella, salami, huisgemaakte worst, wijn, parmezaanse kaas en nog veel meer lekkers kunt kopen, tegen zeer schappelijke prijzen. Het is een echt familiebedrijf waar je altijd hartelijk wordt ontvangen en kundig wordt geholpen, in het Nederlands mét charmant Italiaans accent!

Spaghetti Bolognese
voor 2-3 personen
1 middelgrote ui
350-400 gram gehakt
1 glas droge witte of rode wijn
750 ml passata di pomodoro

optioneel
een paar blaadjes salie
een paar plakjes pancetta
geraspte wortel
een stengel bleekselderij, fijngehakt

Zo maak je het:

1. Pel de ui en hak hem fijn.
2. Verwarm een royale pan met dikke bodem en doe er een scheut olijfolie in of een combinatie van boter en olijfolie.
3. Fruit de ui (en de optionele ingrediënten hierboven als je die gebruikt) kort en
4. voeg dan het gehakt toe en bak rul op hoog vuur.
5. Blus af met de wijn en laat even pruttelen om de alcohol te laten verdampen.
6. Voeg dan de passata toe, of een combinatie van tomatenstukjes en passata. Ik heb goede ervaring met bio-passata uit flessen, zoals je die bij de grotere supermarkt kunt vinden. Ik heb gemerkt dat sommige goedkopere merken soms bitter kunnen smaken en dat is heel zonde van je saus.
7. Doe het deksel op de pan en zet de pan op een vlamverdeler. Laat de saus minimaal 1,5 uur heel zacht pruttelen en roer af en toe.
8. Kook de pasta volgens de aanwijzingen op de verpakking, volkoren pasta smaakt hier prima bij.
9. Het is de moeite waard om de pasta net niet gaar te koken en nog even een paar minuten door te laten garen in de saus, zo trekt de saus namelijk in de pasta en dat maakt het nóg lekkerder. Het water klotst alweer tussen mijn kaken…
10. Breng ondertussen de saus op smaak met zout en peper.
11. Dien op met versgeraspte Parmezaanse kaas. Buon appetito!

Tip: een simpele komkommersalade met mosterddressing smaakt hier heerlijk bij.

1 komkommer, in dunne plakjes
dressing: meng 3 eetlepels olijfolie met 1 flinke lepel (cider) azijn, een flinke theelepel mosterd en wat peper en zout. Goed mengen omscheppen met de komkommer en even laten staan, dan trekt de dressing goed in de komkommer.