Tijd

Klik voor het volledige artikel mét foto’s HIER!

In onze maatschappij lijkt het wel alsof iedereen tijd tekort komt. We staan met één been onder de douche terwijl we boterhammen voor onze kinderen smeren en tegelijkertijd onze email checken op de telefoon. We rennen met ongekamde haren de trein in, om vervolgens, daar komt ie weer, snel op onze telefoon te kijken wat we in de haastrit van huis naar het station hebben gemist. En als we dan eindelijk ‘vrij’ zijn, zijn we moe, zo moe dat we geen zin meer hebben om boodschappen te doen en te koken.

Zo kan het écht niet langer! Mijn credo is al jaren: ‘eet vers en gevarieerd’ (dus zoveel mogelijk met de seizoenen mee), kook met liefde, plezier, aandacht én, bedacht ik me, terwijl ik mijn tomatensoep met verse kruiden en zelfgedraaide lamsgehaktballetjes naarbinnen lepelde: néém de tijd. Afgelopen week heb ik een experiment uitgevoerd met betrekking tot tijd. In plaats van tegen de klippen op allerlei lijstjes af te werken, ben ik gewoon gaan doen waar ik op dat moment zin in had. Dit betekent niet dat je niets doet, voor verantwoordelijkheden wegloopt of lui bent, maar ik ondervond simpelweg dat het tijd oplevert én energie bespaart om de zaken in het leven wat meer op zijn natuurlijke beloop te laten. Ik merkte dat ik me heel ontspannen voelde, en dat ik veel meer dingen gedaan kreeg op een dag. Dus het ís waar: less is more.

Besteed zoveel mogelijk tijd aan de dingen die werkelijk van belang zijn: fijne momenten beleven met vrienden, familie, collega’s, een dagje naar de sauna, een wandeling door het bos, een kopje koffie in de zon, goed voor je lichaam zorgen. Veel van deze dingen kun je heel makkelijk dagelijks beleven, als je de moeite neemt om er aandacht aan te besteden. En eten hoort ook bij die belangrijke zaken, en ik vind dat we daar veel te weinig tijd voor nemen. Daarmee bedoel ik absoluut niet dat je elke dagen uren in de pannen moet roeren, maar wel dat je even aandacht besteed aan wat je op gaat eten. Maak soep voor 2 dagen, marineer de avond van te voren een kip die je de volgende dag in de oven schuift en waar je nog wat aardappeltjes en groenten mee laat garen. Kijk, als je toch op je telefoon zit te gluren in de trein, even op dit blog, of een van de vele andere kookpagina’s die het wereldwijde web rijk is.

Boodschappen

Ga, al is het maar af en toe eens niet naar de supermarkt, maar naar de plaatselijke Turkse of Marokkaanse groenteboer, de bakker of de slager maak en praatje, wandel over de markt, laat je verleiden door de zoete geur van aardbeien, koop een royale bos pioenrozen voor jezelf, zet je leukste muziek op en ga, op je dooie gemak in de keuken aan de slag. Je zult zien, dat wanneer je zonder tijdsdruk aan het koken bent, je vanzelf geïnspireerder te werk gaat op doordeweekse dagen. Just do it! Als je niet weet waar je naartoe moet, kun je om inspiratie op te doen eens kijken op cityfoodroute. Een heel leuk initiatief van Floske Kusse en Tine Sommeijer. Een aantal jaar geleden viel mij, -als onderdeel van mijn hartgekooktproject- hetzelfde idee in. Gelukkig hoef je niet altijd alles zelf uit te voeren en hebben deze dames een heel frisse website gemaakt waar je virtueel door diverse winkels die de verschillende stadsdelen van Amsterdam rijk zijn rondstruinen. Neem ook een kijkje als je niet in Amsterdam woont, want het doel van deze tip is je buiten je eigen hokjes te laten stappen!

Asperges

Een goede seizoenstip voor nu: asperges. Op de klassieke wijze zeer eenvoudig klaar te maken (de asperges schillen en koken of stomen, wat verse ham erbij, nieuwe aardappeltjes met een peterselie-botersausje en een zachtgekookt ei. Is allemaal in een half uurtje te realiseren. Twee weken geleden ontdekte ik trouwens op Janneke’s blog een recept voor asperges met dragonboter uit de oven. Zeer simpel en werkelijk om je vingers bij op te vreten. Heel geschikt als je doordeweeks eters krijgt. Kijk voor het volledige stukje en het recept op etenenzo.nl.

Asperges op klassieke wijze

2 personen
5-6 asperges per persoon
5-6 middelgrote aardappeltjes (probeer verse te kopen op de markt!)
bos verse krulpeterselie
roomboter
verse ham van goede kwaliteit (slager!)
2 eieren (liefst bio of van vrije, blije kippen, je proeft het verschil écht!)

Bereiding:
1. Was de aardappels en kook in de schil gaar (zet in koud water op, kleinere aardappels hebben vaak maar een minuut of 5 nodig en je kunt het makkelijk testen door er even met een mesje in te prikken: glijdt de aardappel eraf, dan is ie gaar.
2. Schil de asperges met een dunschiller en snij zo’n 2 centimeter van de onderkant af, dit deel is houterig en wil je niet opeten. Zet de asperges onder een dun laagje water en kook ze een minuut of 10, dikkere exemplaren hebben misschien wat langer nodig. Zet ook alvast water op voor je eieren.
3. Schik ondertussen de ham mooi op de borden.
4. Kook de eieren 5,5 tot 6 minuten in het kokende water, mijn ervaring is dat middelgrote eieren dan precies goed zijn, het wit gestold, en geel nog zacht. Voor een hardgekookt ei nog een minuutje langer koken.
5. Hak de peterselie en smelt in de pan waarin je de aardappels gekookt hebt een royale klont boter. Draai, zodra de boter gesmolten is het vuur laag en roer de peterselie erdoorheen. Ik vind het lekker om de aardappels er meteen door te roeren, zodat de smaak een beetje erin trekt.
6. Schik de asperges, het ei en de aardappels mooi naast de ham op de borden en schenk er eventueel een glas frisse, droge witte wijn bij.

Klik voor het volledige artikel mét foto’s HIER!

Advertenties

Janneke

Klik HIER voor het volledige artikel mét foto’s!

Het is een frisse, maar stralende maandagochtend in april. Vandaag ontmoet ik Janneke Vreugdenhil in haar woonplaats Den Haag. We hebben afgesproken bij Lolapalooza, een fris uitziend tentje in een gezellige straat. Helaas blijkt het dicht en besluit Janneke dat we voor goeie koffie naar ‘De Klap’ gaan.
Na kort onze levensloop te hebben doorgenomen, blijkt dat we allebei van ‘het rechte pad’ zijn afgeweken, waarbij Janneke van een bijna volbrachte studie rechten is afgeslagen naar het schrijven van recepten. Via via kwam ze bij Allerhande terecht, en van daaruit heeft ze zich een weg naar de krant (NRC) geschreven. En van het één kwam het ander: inmiddels zijn er heel wat boeken van haar hand verschenen en blogt ze naast haar werkzaamheden voor de krant op etenenzo over haar culinaire ontdekkingsreizen.

Kleffe Frisbees
Het leuke aan Janneke vind ik dat ze zo eerlijk is en openhartig schrijft over de ontwikkeling van een recept. Zo stond er eens een stukje over eierkoeken, en hoe ze, al experimenterend en mislukkingen trotserend, dan uiteindelijk tot de juiste verhoudingen kwam. Wil je zelf ook aan de slag met de ‘kleffe frisbees’ klik dan HIER voor het volledige recept en lees vooral het zeer geestige stukje dat eraan voorafgaat.
Het enige wat je moet doen is een bezoekje brengen aan de ouderwetse drogist, een bezoek wat bovendien heel leerzaam kan uitpakken. Zo vertrouwde de drogist van Le Papillon (gevestigd in mijn geboorteplaats Delft) mij toe dat ammoniumbicarbonaat ook wel ‘vlugzout’ heette en dat het gebruikt werd om flauwgevallen dames op te peppen. En inderdaad, het werkt: een snuf in het zakje en het is niezen geblazen!
Als je het stukje leest, zul je ervaren hoe Janneke je echt deelgenoot maakt van haar kookproces en je daarmee onherroepelijk aanmoedigt om te experimenteren. Daarbij hoef je je niet – zoals uw schrijfster af en toe nog steeds doet – met samengeknepen billen zorgen te maken of het wel ‘perfect’ lukt).

Chocola en Noedelsoep
Je vraagt je natuurlijk af, wat eet Janneke nu zelf, tussen al dat geschrijf door. Welnu, haar favoriete keuken is de Aziatische, omdat zij de smakencombinaties en daarbij de balans tussen zoet, zuur, zout en bitter heel spannend vind.
Ze is dol op noedelsoep, niet alleen vanwege de smaak, maar ook vanwege het mondgevoel, hoe je die glibberige noedels naarbinnen kunt slurpen.
En elke dag eet ze een stukje échte pure chocolade, en dit recept voor chocolademousse uit haar boek Comfortfood illustreert haar liefde voor chocola onmiskenbaar!

Chocolademousse

Voor 4 personen
200 gram pure (70%) chocolade
60 gram roomboter
5 eieren, gescheiden
40 gram poedersuiker

Bereiding:
1. Smelt de chocolade au bain marie: breng een pan met een klein laagje water aan de kook en sluit de pan af door er een kom op te zetten. Doe hierin de in stukjes gebroken chocolade en laat rustig smelten. Roer in eerste instantie niet, begin daar pas mee als de chocola voor twee derde gesmolten is.
2.Voeg, als het roermoment is aangebroken de boter toe en haal de pan van het vuur. De kom laat je op de pan staan, de boter smelt vanzelf door de warmte van de pan (het is namelijk het beste voor de kwaliteit van de chocola om deze zo kort en zo laag mogelijk te verhitten). Roer een paar keer om het smeltproces te helpen. Doe het mengsel vervolgens over in een royale kom.
3. Splits de eieren, waarbij je de eiwitten in een brandschone kom stort en de dooiers met een houten lepel door het chocolademengsel roert.
4. Klop de eiwitten stijf met de elektrische mixer en voeg, als ze bijna zover zijn de poedersuiker beetje bij beetje toe.
5. Voeg dan één derde van het eiwitschuim toe aan het chocolademengsel, het beste gaat dit met een spatel, waarbij je het eiwit als het ware erdoorheen ‘vouwt’. Op die manier krijg je de allerluchtigste mousse die er bestaat. Voeg dan de rest van het eiwit toe, opnieuw rustig vouwend.
6. Stort de mousse onmiddellijk in mooie schaaltjes, of zet de kom in zijn geheel in de koelkast. Minimaal 4 uur opstijven, een nachtje is nog beter.

Tip:
Om de chocolademousse nóg feestelijker te maken, kun je besluiten om er nog een mooi meringue-toefje op te doen.
Meringues maken is heel simpel:

Zorg voor een brandschone kom en elektrische mixer en klop 2 eiwitten op. Voeg, als de eiwitten enigszins wit en schuimig zijn, lepel voor lepel fijne suiker toe, 120 gram in totaal. Het is belangrijk dat je de suiker steeds goed ‘weg’ mixt, wat alleen zo krijg je een mooi parelmoerkleurig en glanzend mengsel.
Verwarm de over voor op 120 graden, bekleed een bakplaat met bakpapier die je vastzet met een beetje van het eiwitschuim.
Schep het schuim in een spuitzak en gebruik een gekarteld spuitmondje waarmee je mooie toefjes maakt. Dan een uur in de oven, daarna de meringues helemaal af laten koelen in de oven. Overgebleven meringues blijven in een goed afgesloten trommel een paar dagen vers.

Dankjewel Janneke, voor je al je inspiratie en openheid!

Klik HIER voor het volledige artikel mét foto’s!

Samen

Inmiddels is het alweer een tijdje geleden dat ik tot jullie heb gesproken via de digitale snelweg. Het was even tijd voor een kleine schrijfpauze. Nu gaat er iets spannends en iets leuks gebeuren, want voortaan kunnen jullie je laven een interessante combinatie van kunst én eten tegelijk! Deze switch leid ik in met een bijzondere en inspirerende ontmoeting die ik een paar maanden geleden eerder had, met chefkok Yuri Verbeek. Op een kletsnatte maandagmorgen, november vorig jaar, ontmoet ik hem in zijn kookstudio: een van zijn bezigheden is het verzorgen van zeer smakelijke (heeft uw schrijfster een aantal jaar geleden reeds ervaren) kookworkshops.

Yuri ontvangt me hartelijk en nodigt me meteen uit een kijkje in zijn keuken te nemen, waar hij bezig is met een geurig soepje. Enthousiast spoort hij me aan om even een boswandelingetje te gaan maken, ik mag proeven van een soort kers (denk aan tuinkers, niet aan de vrucht kers, DK). En inderdaad, bij het proeven waan ik me onmiddellijk in een herfstbos, de geur van vochtige bladeren, paddestoelen, ik voel de takjes bijna onder mijn voeten knappen.
Dan kletsen we boven verder. Op dat moment is Yuri op volle kracht bezig met de voorbereiding voor de food floral fashion show, waarin hij een prachtige beleving creert met bloemist Pim van den Akker en modeontwerper Aziz Bekkaoui. De jurken worden helemaal van plantaardig materiaal gemaakt door Pim en Aziz, en Yuri stelt de gerechtjes samen die bij de materialen van de jurken passen, zodat je de jurken als het ware kan proeven. Voila, hier is de samensmelting van diverse kunsten en het bruggetje van dit blog naar de blog van hearthistories, en ik nodig jullie van harte uit daarover heen te lopen, als je nieuwsgierig bent geworden hoe al die prachtige creaties eruit zien…

Pakt uw ouderwetse trouwe muisje bij de hand, of maak een nieuwe vingerafdruk op uw telefoon of tablet en…klikt u dan HIER.

R.U.S.T.©

P1060714
Toen ik eindexamen had gedaan en ik was geslaagd, kreeg ik van vrienden van mijn ouders een kaart met de tekst zoals die hier in de titel staat. Rust©. Op de kaart stond een mooie afbeelding van een bebost, bergachtig, groen landschap, misschien was er zelfs een waterval bij. Intens genoot ik van een enorm geluksgevoel, van mijn vrijheid, tot het tijd werd de draad op te pakken en de collegebanken in te gaan. Die overgang was moeilijk, omdat mijn oude schoolstress onmiddellijk weer ontvlamde en ik mijn vers vergaarde vrijheidsgevoel door mijn vingers voelde glippen. Gelukkig maakte ik al snel nieuwe vrienden en verhuisde ik naar een paar maanden op en neer reizen naar Amsterdam. Mijn Amsterdam, dat was het eigenlijk meteen, als ik in het weekend naar mijn ouders in Delft was geweest en op zondagavond Amsterdam Centraal binnenreed voelde ik: ik ben weer thuis.
Toen ik afgelopen maandag na de kookles naar huis fietste, besloot ik dat het tijd werd om, jawel, voor het eerst in de tien jaar dat ik hier nu woon, om onder het Rijksmuseum door te fietsen. Een magische ervaring, misschien juist, omdat ik het zo spontaan deed. Het licht buiten was mooi, en alles werd stil.

Stilte

Stilte is fijn, hoewel we er vaak bang voor zijn, de stilte op willen vullen met woorden, dingen doen, geluiden maken, afleiding en amusement op te zoeken. En daar is niets mis mee, want daarin ligt die stilte soms juist besloten. Vorige week zondag was ik met mijn moeder naar Shirma Rouse in het Tobacco theater. Shirma verzorgde met een enorme dosis liefde en een heel team een fantastische avond. En reken maar dat Shirma niet alleen zorgt dat je maag gevuld wordt met heerlijk eten, ze zorgt ook voor je ziel. De eerste noot die ze aansloeg kwam meteen binnen. In mijn hart, welteverstaan. En toen ze ook nog begon te praten over de dingen van het leven en daarbij Jennifer Lynn uitnodigde om dat dan weer in de mooiste liederen (Imagine, Halleluhjah) te bezingen, hield ik het niet meer. Gelukkig lagen er enorme servetten, die ik bij de hand moest blijven houden toen Alain Clark het podium ook nog besteeg (Change Will Come). 24 maart is er weer een editie van Shirma’s Soulkitchen en ik kan alleen maar zeggen: koop nú een kaartje en ga!!!

Ontspanning

De volgende dag merkte ik dat Shirma’s soulmassage nog flink doorwerkte, en nog even extra aangevuld werd met een supergezond sapje van the one and only Sapkoning Jay, die je voorziet van een enorme portie energie uit zijn groene hart. En zo kabbelde de week verder, en belandde ik op donderdag met vriendin E. eindelijk bij ‘dat ene authentieke Italiaanse koffietentje’. Ik raad jullie allemaal aan, om, als je toch al in Amsterdam bent voor Shirma, een nachtje te blijven slapen en de volgende dag hier koffie te halen. De winkel is van Daniele Palma, een vriendelijke, grote Italiaan met diepe basstem. Hij zet koffie zoals alleen Italianen dat kunnen: zonder één spoortje bitterheid, met veel liefde gezet en zonder hyper -help-ik-heb-koffie-gedronken-effect. We krijgen er zomaar nog een smaakvol zelfgemaakt koekje bij, en een hartje in ons cappuccino-schuim. Kijk meteen even op de facebook-site, die er zeer charmant en aanlokkelijk uitziet, en wist je dat er koekjes bestaan die ‘occhi di bue’ heten? Voornemen: studeren op mijn Italiaans en in mijn beste Italiaans, op mijn allercharmantst, het recept hiervan proberen te ontfutselen!
Daarna begeven we ons naar de Taart van m’n Tante, waar we ons tegoed doen aan een stuk chocoladetaart, geserveerd met zalige room en friszure aalbessen. Thuis zet ik de relaxte stemming voort met vers brood en vleeswaren van Bella Storia, en terwijl ik door het boekje van Fattoria la Vialla blader (bestel hier hun producten, ze zijn goddelijk!), komen al mijn (Italiaanse) dromen weer tot leven.

P1060728
P1060730
P1060731

Liefde

En zo suddert mijn hart verder het weekend in. En omdat ik zo fijn sudder, neem ik zaterdag wat sudderlapjes mee van de markt (waarop, na geheime bereiding de smaakpapillen feestend door mijn mond buitelen).
Op zondag blijf ik lekker de hele dag lekker in mijn pyjama, bladerend door prachtige kookboeken nip ik van koffie met een meesterlijke schuimkraag en hap ik in de zanderige koekjes die ik bakte volgens het recept van de oma van Janneke Vreugdenhil, die vanuit de hemel een oogje toeknijpt, omdat ik lichte in plaats van witte basterdsuiker gebruik.

P1060746
P1060737

En ik maak ook nog appelmoes (zie het recept op HARTGEKOOKT4kids) én eindelijk, dat wilde ik al de hele winter: gestoofde rode kool met appeltjes. Alles deed ik op mijn dooie gemak, met ál mijn aandacht. En wat is dat heerlijk! Wat is het fijn om ontspannen te zijn, ervan te genieten dat anderen de deur naar je hart feilloos weten te vinden, het even optillen en het in het licht zetten, wat het verdient. Want liefde (én rust!) verdienen we, allemaal!

En nú: koffie, mét koekjes!

Voor ongeveer 20 koekjes

P1060739

200 gram witte bloem
100 gram witte (of lichte) basterdsuiker
150 gram boter, op kamertemperatuur in blokjes

Zet alvast een bakplaat klaar die je met bakpapier bekleed. Verwarm de oven voor op 120 graden.

Kneed alle ingrediënten snel met koele hand door elkaar. Verdeel het deeg in bolletjes ter grootte van een walnoot en druk die iets plat met de tanden van een vork, zodat er mooie voren ontstaan.
Bak de koekjes vervolgens:
15 minuten op 120 graden; daarna
15 minuten op 150 graden; daarna
15 minuten op 170 graden.

Even af laten koelen op een rooster, ondertussen koffie of thee zetten en dan gauw een hap nemen van je nog warme koekjes!

Als je met je kinderen liever de koekjes uit wil steken kan dat ook: rol het deeg dan uit tot ongeveer 1 cm dikte. Hou de koekjes dan wel goed in de gaten, het kan zijn dat de laatste ronde van 170 graden niet nodig is (omdat de koekjes dunner zijn en sneller garen).

HARTGEKOOKT!4kids

P1060707
P1060703
P1060706
P1060619
P1060630
P1060622
P1060667

Op 20 januari van dit jaar gaf ik voor het eerst sinds lange tijd weer kookles. Gewoon, omdat ik op een ochtend wakker werd en ik daar zin in had! Inmiddels zitten de eerste 5 lessen er alweer op. En hoewel het soms heel hard werken is, bestaat er geen groter cadeau dan een groep kinderen die je met stralende ogen aankijken en zo blij zijn dat ze kookles krijgen. Hun juf vertelde me dat ze op maandagochtend al zitten te popelen, en dat ze hopen dat de juf maar niet ziek is vandaag…

Voor de kookles werk ik zoveel mogelijk met lokale, verse producten van kleine winkeliers. Pannekoekenmeel dat door bakkerij Uprising zelf wordt samengesteld, Nederlandse appels en peren zo van de boerderij via Flesch Records, bekers voor verse smoothies kwamen van Jay’s Juices en La Fruteria.
Het uitgangspunt van de lessen is dat de kinderen niet alleen leren hoe je de recepten maakt, maar vooral waar de ingrediënten vandaan komen, wat de seizoenen zijn én hoe je lichaam werkt.

Al sinds ik in 2009 met HARTGEKOOKT begon, wil ik van al mijn inspiratie een kookboek maken, en mijn doel is, dat dat er dit jaar nu eindelijk ook écht komt. Voor kinderen, voor ouders én voor leraren, zodat we iedereen ontdekt hoe leuk samen koken is en hoe fijn het is om het samen op te eten.
Zowel voor kinderen, jongeren en volwassenen is het belangrijk dat we weer opnieuw leren om oorspronkelijk te eten. De glutenallergie die momenteel nog steeds groeiende is, komt wellicht niet door het werkelijk allergisch zijn voor gluten, maar door alle modificaties van onze granen, en de toevoegingen die we gebruiken om het brood zogenaamd beter te maken. Klik HIER voor een schokkende reportage over broodverbeteraar L-cysteine (dat vooral gewonnen wordt uit Chinees haar). Opmerkelijk is dat een bakker die zelf deze broodverbeteraar gebruikt, bij het proeven het brood het liefst uit zou spugen…
De tijd van de ongebreidelde welvaartsgroei is nu echt voorbij, we kiezen al steeds meer voor het pure, authentieke en kleinschalige. En daarbij hoort ook onderwijs voor kinderen, dat ze niet alleen bewust maakt van hun hoofd dat sommetjes kan maken, maar ook van hun lichaam, want dat moet de energie leveren voor alle geestelijke uitdagingen.

Kijk op HARTGEKOOKT!4kids voor meer informatie, foto’s en ideeën!

Meer dan vis

P1060677

Het is alweer een tijdje geleden dat ik een bericht de digitale snelweg opstuurde, dit is om precies te zijn mijn eerste van dit jaar, dat alweer 1,5 maand oud is. Het jaar begon met een flinke week ziek op bed, en deze week kreeg een geniepig buikgriepvirusje mij flink te pakken, laten we zeggen dat er een flinke innerlijke schoonmaak is gehouden, want de bedoeling van dit blog is dat ik jullie eetlust aanwakker…

Het maffe is, dat al vrij snel ‘na de grote schoonmaak’ mij weer allerlei etenswaren voor ogen kwamen die ik in de toekomst weer tot me zou mogen nemen. Zo zwommen er enorme, sappige roze zalmen aan mijn geestesoog voorbij, op de voet gevolgd door enorme manden met knapperige kleine Elstar-appeltjes. Ondertussen lagen er ook nog wat chocolaatjes in de koelkast, die ik, omwille van mijn arme ingewanden tot nog toe heb kunnen weerstaan.
Vanmorgen viel ik zowat tegen de vlakte omdat ik al een paar dagen heel weinig had gegeten en die microscopisch kleine vriend die ergens rondzwierf en in mij, mij helemaal binneste buiten had gekeerd en me daarbij beroofd had van al mijn voorraden, besloot ik dat ik eerst iets moest eten, en daarna wat alarmnummers in moest toetsen, van de plaatselijke bakker voor een Pain de Campagne (een licht, zacht, wit brood) tot lieve vriendin S. die tot mijn blijdschap naar de markt bleek te gaan. Want hoeveel zin ik ook in sommige dingen had, de markt (normaal 5 minuten fietsen) leek nu kilometers ver weg, en dan die wind!

Het halve brood werd in ongeveer een half uur tijd weggewerkt, en de boodschappen arriveerden via de lieve S. en mini-hulpbezorgster L. En wat is het toch fijn, om goeie buren te hebben, die óók nog vrienden zijn!

Goed, genoeg gekletst: op naar het recept: ik heb gestoomde zalm gegeten met kortgewokte spinazie, linzen en een yoghurt-muntsausje. En het smaakte me toch, mmmmmm! Dit ga ik weer vaker maken. Het is ontleend aan een recept van Jamie Oliver, die mij sinds jaar en dag vers heeft leren koken. Toen ik 16 was kocht ik zijn eerste boek, en ik weet dat zelf pesto maken toen nog heel bijzonder was! Dankjewel Jamie, voor het verspreiden van je liefde en kennis over vers eten! Dit recept is razendsnel, als je de linzen niet meerekent, staat het binnen een half uur voor je neus te geuren!

Gestoomde zalm met wilde spinazie

Voor 1 persoon
1 moot goede, schone zalm van 150-200 gram (ga naar een goeie visboer, bijvoorbeeld Meer dan Vis)
3-4 ons wilde spinazie (let op: dit lijkt veel maar het slinkt als een gek!)
1 teentje knoflook, in dunne plakjes
100 gram linzen (uit blik, of zelf gekookt, dat duurt 30-40 minuten, gebruik bijvoorbeeld Puy, die koken niet stuk)
1 citroen
olijfolie

voor het sausje:
4 flinke eetlepels yoghurt
een kneepje citroensap
versgemalen zout en peper
1,5 theelepel gedroogde munt

Bereiding:
1. Kook eerst de linzen gaar als je verse linzen gebruikt. Zet ze in een laagje koud water op, met een deksel op de pan. Kijk af en toe of er nog genoeg water inzit, want de linzen zuigen zich vol.
2. Was de spinazie grondig in de gootsteen en verwijder de dikke stelen.
3. Maak ondertussen het sausje, meng alle ingredienten en proef, moet er nog iets bij?
4. Doe een laagje water in onderin een stoompan, bestrooi de zalm aan weerszijden met zout en peper, en leg de zalm op 2 schijfjes citroen (citroen doet vis garen en geeft bovendien een lekkere frisse smaak). Reken op 11-14 minuten voor een moot van 180 gram, en kijk af en toe even. Ik liet het water eenmaal aan de kook zachtjes pruttelen, misschien gaat het bij jou sneller of langzamer, maar laat die arme vis niet droog worden, want dat is zonde!
5. Terwijl de zalm stoomt, snij je de knoflook in plakjes en zorg je dat alles klaarstaat om op te maken (dus ook een schijfje citroen op je bord om er straks overheen te sprenkelen.
6. Als de zalm bijna klaar is, verhit je de wok of grote koekenpan op hoogvuur, giet een scheutje olijfolie erin, voegt knoflook toe (niet bruin laten worden, hij moet alleen de olie aromatiseren) en tot slot de spinazie, die je al omscheppend in 1-2 minuten zult zien slinken. Meteen het vuur uit, linzen erdoorscheppen, wat citroensap.
7. Schep de spinzie en linzen op de borden, daaroverheen een beetje yoghurtsaus en leg daarop de zalm. Geniet ervan!

Aanvullingen:
-in het orginele recept wordt de zalm omwikkeld met parmaham en in de oven gegaard, dit is sneller en lichter, bovendien geschikt voor de visetende vegetariers onder ons.
-gebruik als je hebt natuurlijk verse kruiden (peterselie, verse munt of wat vers basilicum). Schep deze dan een beetje door de yoghurt en op het laatst door de spinazie met de linzen.
-voor de hongerigen onder ons: gebakken (kriel)aardappels smaken hier goed bij, maar dan duurt het wel wat langer. Als je de opgegeven hoeveelheden aanhoudt, vult dit prima!)

Daily Prompt: Money for Nothing

My dream is to make a success of HARTGEKOOKT! through sharing my L.O.V.E. and passion from my H.E.A.R.T. with the children I teach, through writing mouthwatering pieces on my blog!
I like to inspire YOU, as a parent, a teacher, a student, grandma, grandpa, whoever you are, wherever you live, whatever your culture or religion is: we all need food to stay alive and I believe that food is one of the most divine yet earthly experiences that one can have. Food is made for sharing, to communicate, or to be still, it connects and brings us together in any way!!