Categorie: Uncategorized

Janneke

Klik HIER voor het volledige artikel mét foto’s!

Het is een frisse, maar stralende maandagochtend in april. Vandaag ontmoet ik Janneke Vreugdenhil in haar woonplaats Den Haag. We hebben afgesproken bij Lolapalooza, een fris uitziend tentje in een gezellige straat. Helaas blijkt het dicht en besluit Janneke dat we voor goeie koffie naar ‘De Klap’ gaan.
Na kort onze levensloop te hebben doorgenomen, blijkt dat we allebei van ‘het rechte pad’ zijn afgeweken, waarbij Janneke van een bijna volbrachte studie rechten is afgeslagen naar het schrijven van recepten. Via via kwam ze bij Allerhande terecht, en van daaruit heeft ze zich een weg naar de krant (NRC) geschreven. En van het één kwam het ander: inmiddels zijn er heel wat boeken van haar hand verschenen en blogt ze naast haar werkzaamheden voor de krant op etenenzo over haar culinaire ontdekkingsreizen.

Kleffe Frisbees
Het leuke aan Janneke vind ik dat ze zo eerlijk is en openhartig schrijft over de ontwikkeling van een recept. Zo stond er eens een stukje over eierkoeken, en hoe ze, al experimenterend en mislukkingen trotserend, dan uiteindelijk tot de juiste verhoudingen kwam. Wil je zelf ook aan de slag met de ‘kleffe frisbees’ klik dan HIER voor het volledige recept en lees vooral het zeer geestige stukje dat eraan voorafgaat.
Het enige wat je moet doen is een bezoekje brengen aan de ouderwetse drogist, een bezoek wat bovendien heel leerzaam kan uitpakken. Zo vertrouwde de drogist van Le Papillon (gevestigd in mijn geboorteplaats Delft) mij toe dat ammoniumbicarbonaat ook wel ‘vlugzout’ heette en dat het gebruikt werd om flauwgevallen dames op te peppen. En inderdaad, het werkt: een snuf in het zakje en het is niezen geblazen!
Als je het stukje leest, zul je ervaren hoe Janneke je echt deelgenoot maakt van haar kookproces en je daarmee onherroepelijk aanmoedigt om te experimenteren. Daarbij hoef je je niet – zoals uw schrijfster af en toe nog steeds doet – met samengeknepen billen zorgen te maken of het wel ‘perfect’ lukt).

Chocola en Noedelsoep
Je vraagt je natuurlijk af, wat eet Janneke nu zelf, tussen al dat geschrijf door. Welnu, haar favoriete keuken is de Aziatische, omdat zij de smakencombinaties en daarbij de balans tussen zoet, zuur, zout en bitter heel spannend vind.
Ze is dol op noedelsoep, niet alleen vanwege de smaak, maar ook vanwege het mondgevoel, hoe je die glibberige noedels naarbinnen kunt slurpen.
En elke dag eet ze een stukje échte pure chocolade, en dit recept voor chocolademousse uit haar boek Comfortfood illustreert haar liefde voor chocola onmiskenbaar!

Chocolademousse

Voor 4 personen
200 gram pure (70%) chocolade
60 gram roomboter
5 eieren, gescheiden
40 gram poedersuiker

Bereiding:
1. Smelt de chocolade au bain marie: breng een pan met een klein laagje water aan de kook en sluit de pan af door er een kom op te zetten. Doe hierin de in stukjes gebroken chocolade en laat rustig smelten. Roer in eerste instantie niet, begin daar pas mee als de chocola voor twee derde gesmolten is.
2.Voeg, als het roermoment is aangebroken de boter toe en haal de pan van het vuur. De kom laat je op de pan staan, de boter smelt vanzelf door de warmte van de pan (het is namelijk het beste voor de kwaliteit van de chocola om deze zo kort en zo laag mogelijk te verhitten). Roer een paar keer om het smeltproces te helpen. Doe het mengsel vervolgens over in een royale kom.
3. Splits de eieren, waarbij je de eiwitten in een brandschone kom stort en de dooiers met een houten lepel door het chocolademengsel roert.
4. Klop de eiwitten stijf met de elektrische mixer en voeg, als ze bijna zover zijn de poedersuiker beetje bij beetje toe.
5. Voeg dan één derde van het eiwitschuim toe aan het chocolademengsel, het beste gaat dit met een spatel, waarbij je het eiwit als het ware erdoorheen ‘vouwt’. Op die manier krijg je de allerluchtigste mousse die er bestaat. Voeg dan de rest van het eiwit toe, opnieuw rustig vouwend.
6. Stort de mousse onmiddellijk in mooie schaaltjes, of zet de kom in zijn geheel in de koelkast. Minimaal 4 uur opstijven, een nachtje is nog beter.

Tip:
Om de chocolademousse nóg feestelijker te maken, kun je besluiten om er nog een mooi meringue-toefje op te doen.
Meringues maken is heel simpel:

Zorg voor een brandschone kom en elektrische mixer en klop 2 eiwitten op. Voeg, als de eiwitten enigszins wit en schuimig zijn, lepel voor lepel fijne suiker toe, 120 gram in totaal. Het is belangrijk dat je de suiker steeds goed ‘weg’ mixt, wat alleen zo krijg je een mooi parelmoerkleurig en glanzend mengsel.
Verwarm de over voor op 120 graden, bekleed een bakplaat met bakpapier die je vastzet met een beetje van het eiwitschuim.
Schep het schuim in een spuitzak en gebruik een gekarteld spuitmondje waarmee je mooie toefjes maakt. Dan een uur in de oven, daarna de meringues helemaal af laten koelen in de oven. Overgebleven meringues blijven in een goed afgesloten trommel een paar dagen vers.

Dankjewel Janneke, voor je al je inspiratie en openheid!

Klik HIER voor het volledige artikel mét foto’s!

Samen

Inmiddels is het alweer een tijdje geleden dat ik tot jullie heb gesproken via de digitale snelweg. Het was even tijd voor een kleine schrijfpauze. Nu gaat er iets spannends en iets leuks gebeuren, want voortaan kunnen jullie je laven een interessante combinatie van kunst én eten tegelijk! Deze switch leid ik in met een bijzondere en inspirerende ontmoeting die ik een paar maanden geleden eerder had, met chefkok Yuri Verbeek. Op een kletsnatte maandagmorgen, november vorig jaar, ontmoet ik hem in zijn kookstudio: een van zijn bezigheden is het verzorgen van zeer smakelijke (heeft uw schrijfster een aantal jaar geleden reeds ervaren) kookworkshops.

Yuri ontvangt me hartelijk en nodigt me meteen uit een kijkje in zijn keuken te nemen, waar hij bezig is met een geurig soepje. Enthousiast spoort hij me aan om even een boswandelingetje te gaan maken, ik mag proeven van een soort kers (denk aan tuinkers, niet aan de vrucht kers, DK). En inderdaad, bij het proeven waan ik me onmiddellijk in een herfstbos, de geur van vochtige bladeren, paddestoelen, ik voel de takjes bijna onder mijn voeten knappen.
Dan kletsen we boven verder. Op dat moment is Yuri op volle kracht bezig met de voorbereiding voor de food floral fashion show, waarin hij een prachtige beleving creert met bloemist Pim van den Akker en modeontwerper Aziz Bekkaoui. De jurken worden helemaal van plantaardig materiaal gemaakt door Pim en Aziz, en Yuri stelt de gerechtjes samen die bij de materialen van de jurken passen, zodat je de jurken als het ware kan proeven. Voila, hier is de samensmelting van diverse kunsten en het bruggetje van dit blog naar de blog van hearthistories, en ik nodig jullie van harte uit daarover heen te lopen, als je nieuwsgierig bent geworden hoe al die prachtige creaties eruit zien…

Pakt uw ouderwetse trouwe muisje bij de hand, of maak een nieuwe vingerafdruk op uw telefoon of tablet en…klikt u dan HIER.

HARTGEKOOKT!4kids

P1060707
P1060703
P1060706
P1060619
P1060630
P1060622
P1060667

Op 20 januari van dit jaar gaf ik voor het eerst sinds lange tijd weer kookles. Gewoon, omdat ik op een ochtend wakker werd en ik daar zin in had! Inmiddels zitten de eerste 5 lessen er alweer op. En hoewel het soms heel hard werken is, bestaat er geen groter cadeau dan een groep kinderen die je met stralende ogen aankijken en zo blij zijn dat ze kookles krijgen. Hun juf vertelde me dat ze op maandagochtend al zitten te popelen, en dat ze hopen dat de juf maar niet ziek is vandaag…

Voor de kookles werk ik zoveel mogelijk met lokale, verse producten van kleine winkeliers. Pannekoekenmeel dat door bakkerij Uprising zelf wordt samengesteld, Nederlandse appels en peren zo van de boerderij via Flesch Records, bekers voor verse smoothies kwamen van Jay’s Juices en La Fruteria.
Het uitgangspunt van de lessen is dat de kinderen niet alleen leren hoe je de recepten maakt, maar vooral waar de ingrediënten vandaan komen, wat de seizoenen zijn én hoe je lichaam werkt.

Al sinds ik in 2009 met HARTGEKOOKT begon, wil ik van al mijn inspiratie een kookboek maken, en mijn doel is, dat dat er dit jaar nu eindelijk ook écht komt. Voor kinderen, voor ouders én voor leraren, zodat we iedereen ontdekt hoe leuk samen koken is en hoe fijn het is om het samen op te eten.
Zowel voor kinderen, jongeren en volwassenen is het belangrijk dat we weer opnieuw leren om oorspronkelijk te eten. De glutenallergie die momenteel nog steeds groeiende is, komt wellicht niet door het werkelijk allergisch zijn voor gluten, maar door alle modificaties van onze granen, en de toevoegingen die we gebruiken om het brood zogenaamd beter te maken. Klik HIER voor een schokkende reportage over broodverbeteraar L-cysteine (dat vooral gewonnen wordt uit Chinees haar). Opmerkelijk is dat een bakker die zelf deze broodverbeteraar gebruikt, bij het proeven het brood het liefst uit zou spugen…
De tijd van de ongebreidelde welvaartsgroei is nu echt voorbij, we kiezen al steeds meer voor het pure, authentieke en kleinschalige. En daarbij hoort ook onderwijs voor kinderen, dat ze niet alleen bewust maakt van hun hoofd dat sommetjes kan maken, maar ook van hun lichaam, want dat moet de energie leveren voor alle geestelijke uitdagingen.

Kijk op HARTGEKOOKT!4kids voor meer informatie, foto’s en ideeën!

Daily Prompt: Money for Nothing

My dream is to make a success of HARTGEKOOKT! through sharing my L.O.V.E. and passion from my H.E.A.R.T. with the children I teach, through writing mouthwatering pieces on my blog!
I like to inspire YOU, as a parent, a teacher, a student, grandma, grandpa, whoever you are, wherever you live, whatever your culture or religion is: we all need food to stay alive and I believe that food is one of the most divine yet earthly experiences that one can have. Food is made for sharing, to communicate, or to be still, it connects and brings us together in any way!!

Dankjewel, lieve koe!

P1000423

Gisteren was het zaterdag. Zaterdag vind ik de leukste dag van de week, want behalve dat ik dan lekker kan uitslapen en de luxe ervaar om de dag erna nóg een vrije dag te hebben, ga ik op zaterdag naar de Noordermarkt. Niets maakt mij gelukkiger dan het op gevoel verzamelen van verse seizoensingrediënten. Ik besloot dat het tijd was voor een goed gevulde groentesoep, met als basis een krachtige bouillon van runderschenkel. Die haal ik bij Rob Rijks, een slagersfamilie uit Twello. Klik hier voor meer informatie, ze staan ook in Den Haag en Rotterdam! Je wordt altijd aardig en vakkundig geholpen, hoe klein je boodschap ook is. Het belangrijkste is, dat ik een stukje biologisch, koe-waardig vlees koop, van een dier dat een fijn leven heeft gehad in een wei met vers en sappig gras, en dat ze de dagen voor haar einde op een dierwaardige manier heeft doorgebracht.
‘Toevallig’ zie ik dat er een college is van DWDD University met Robert Kranenborg over de koe. Het blijkt een zeer leerzaam en grappig college te zijn, het zet je ertoe aan om werkelijk na te denken over wat je koopt, waar je het koopt en hoe het vlees daar zo gekomen is. En vooral van wie? Voor ons is het heel gewoon om een wei met koeien te zien, maar bedenk eens wat ze ons allemaal geven: melk, room, ijs, boter, jassen, voetballen, schoenen, tassen en vlees. En met dat vlees wordt behoorlijk gerommeld. Niet alleen wordt het volgespoten met water en lopen we de kans medicijnen en hormonen tot ons te nemen. De slager die in het programma aanwezig is laat zien wat voor soort vlees elk deel van de koe geeft. De kogelbiefstuk bijvoorbeeld, is maar een heel klein stukje van de koe. Hoe kan het dan dat er schappen vol met kogelbiefstuk in de supermarkt liggen? Omdat er ‘verder doorgesneden wordt’ dus de delen die geen kogelbiefstuk zijn, maar wel als zodanig worden verkocht. Tsja. Je wordt genept waar je bij staat en we betalen er grif geld voor. En die arme koe, daar denken we niet meer aan, de koe is een anoniem plakje in een bakje geworden. Wij consumenten hoeven daar geen genoegen mee te nemen. Er bestaan nog altijd goeie slagers, die zelf hun dieren uitkiezen en die u wel kunnen vertellen waar het vlees vandaan komt.
Dan breekt een ongemakkelijk moment aan. De koe die Robert heeft uitgezocht, gaat naar de slacht. Met pijn in mijn hart kijk ik toe hoe Greetje uit de stal waar ze de laatste paar dagen verblijft wordt gehaald en een paar minuten later met een schok op de grond valt. De tranen springen in mijn ogen. En dit is dan nog een ‘aardige’ en kleinschalige versie… Ik denk aan mijn schenkeltje in de pan dat mij voorziet van heerlijke soep en ik denk aan de koe, die voor mij en anderen is doodgegaan. Dankjewel, lieve koe.
Nu de kerst voor de deur staat, en er ongetwijfeld weer veel vlees geconsumeerd zal worden, wil ik je toch vragen, zoals Robert dat ook doet aan het eind van het programma, stil te staan bij het dier dat voor ons geleefd heeft. En alvast een goed voornemen voor 2014: 2x per week vlees is meer dan voldoende en zoek bij voorkeur een goeie, vakkundige slager! Klik hier voor een lesje koe van Robert Kranenborg!

Hieronder het recept voor een krachtige groentesoep, danwel bouillon. Nog een idee voor goed voornemen: stop alsjeblieft met die blokjes bouillon waar E621 inzit, een smaakversterker die niet erg gezond voor je is, zeker niet in grote hoeveelheden. Neem de tijd om zelf bouillon te maken en in te vriezen of koop bio-blokjes waar deze versterker niet inzit.

P1050042

Voor 2-3 liter
1 grote biologische runderschenkel (van een goede slager!)
halve venkelknol, in dunne plakjes
3-4 smakelijke (biologische) wortels, in plakjes
1 ui, gehalveerd, in ringen
1 prei, in dunne ringetjes (het groen mag ook erbij, wel goed wassen!)
3 stengels bleekselderij (in smalle boogjes)
2-3 takjes rozemarijn
10 peperkorrels
1 chilipepertje (gedroogd, of een verse rode peper, in zijn geheel)
5-7 jeneverbessen
2 laurierblaadjes
een flinke snuf zeezout

Bereiding:
1. Snij alle groentes op de manier zoals hierboven staat aangegeven. NB: op deze foto heb ik alles in groffe stukken gehakt, maar ik vind dat de smaken krachtiger zijn als je het doet zoals ik hierboven aangeef, it’s up to U!
2. Verhit een grote soeppan en giet hier een beetje olijfolie in.
3. Voeg de groente toe, draai het vuur laag en schep een paar keer om (2-3 min.) om de smaken los te maken.
4. Leg de runderschenkel erbovenop, gooi de kruiden erbij en overgiet met 2-3 liter water.
5. Zet het vuur op zijn allerlaagst en laat minstens 2 uur, maar liever 3 uur trekken. Het water mag afgezien van een incidentele bubbel niet koken! Gebruik een warmteverdeler als het halverwege toch te hard gaat.
6. Breng op smaak met zeezout en zwarte peper.
7. Het vlees snij ik voor de bite in heel kleine stukjes en dit doe ik er weer bij.
8. Als je alleen bouillon wil: giet door een zeef, laat afkoelen en vries in (ongeveer 3 maanden houdbaar in de vriezer).

Aardappels

P1050825
Oorspronkelijk had ik me voorgenomen jullie vandaag eens een flinke portie geestelijke voeding toe te dienen, maar dat liefde door de maag gaat, heb ik mezelf vandaag wederom bewezen, en dat wil ik met jullie delen. Nu de laatste blaadjes van de bomen waaien en het vandaag voor het eerst écht Sinterklaasweer is (guur, grijs en nat) besloot ik dat het tijd werd voor stamppot. Ik kleedde me warm aan en waagde me naarbuiten, op naar de markt. Op, naar aardappels. Hoewel aardappels in de keuken veelvuldig in allerlei gerechten terugkeren, heb ik toch het gevoel dat de aardappel aandacht tekort komt. Misschien komt dat omdat hij zo is ingeburgerd, hij ís er gewoon, altijd. En dat vind ik onterecht. Er is een enorme variëteit aan soorten en ik wil jullie allemaal aanraden om, verse aardappels te gaan kopen op de markt.

P1060557
P1060563
P1060562P1060564

Bijvoorbeeld bij Sander van Jansen Aardappels. Hij staat op woensdag op het Haarlemmerplein in Amsterdam, en op zaterdag kun je hem vinden op de Lindengrachtmarkt. Alleen al om de namen wil je ze allemaal eens uitproberen: Koopman’s Blauwe, Opperdoezer Rondes, Langedijker Muizen, maar ook voor de heuse patataardappel (Agria genaamd) kun je bij hem terecht. Voor de fijnproever zijn er truffelaardappels, en romige, langwerpige aardappeltjes die met knoflook en rozemarijn onweerstaanbaar uit de oven tevoorschijn komen. Nu we het toch over knoflook hebben: vergeet de gedroogde knoflook uit de supermarkt, vergeet de paddestoelen op je tong de ochtend na je knoflookrijke maaltijd. Er bestaat verse knoflook. Uit Nederland. Nog één hint om je over te halen: de meeste knoflook die in de supermarkt ligt, is gemiddeld al 2 jaar oud, dus…

P1060561

Over tot de maag nu. Met de Koopman’s Blauwe maakte ik smeuiige, luchtige aardappelstamppot met spinazie, verse knoflook en jawel, daar zijn ze weer: worstjes!

Spinaziestamp

P1060568

Voor 2 personen
500-600 gram kruimige aardappels
500 gram wilde spinazie
worstjes (naar smaak)
2 teentjes verse knoflook
melk
nootmuskaat
witte peper & zout

1. Begin met de voorbereidingen: was de spinazie grondig en schil de aardappels.
2. Plet de knoflook door er met de platte kant van een mes op te slaan en hak fijn.
3. Zet de aardappels net onder water (zo giet je straks bijna geen water af en blijft de smaak beter behouden) en kook gaar. Zorg dat de aardappels allemaal ongeveer even groot zijn, zodat ze tegelijk gaar zijn.
4. Verhit een wok of een ruime koekenpan en giet er een beetje olijfolie in. Doe de knoflook erin, en schep goed om met de spinazie (doe het in porties als je een kleine pan hebt).
5. Giet de aardappels af en bereid ondertussen de worstjes naar keuze.
6. Verhit wat melk en maak met behulp van een pureestamper luchtige, smeuiige puree. Breng op smaak met wat witte peper, zout en nootmuskaat.
7. Hak de spinazie eventueel grof, of schep er zo doorheen.
8. Serveer met de worst en val direct aan!

-Gebruik voor dit recept absoluut wilde spinazie, die heeft grote, dikke bladeren. Van de jonge spinazie blijft niets over!

Meer weten over de aardappel? Klik hier voor een lesje hogere aardappelkunde met de Keuringsdienst van Waarde.

Fruit-Koning(in)

P1010012
Een dag zonder fruit is een dag niet geleefd, is mijn credo. Ik ben dól op fruit, in alle vormen en variaties die er bestaan. Mensen verbazen zich vaak over mijn enorme, uitpuilende fruitschaal. Ik hap kílo’s weg. In een week tijd is de schaal leeg en moeten er weer nieuwe voorraden aangerukt worden. Zoals een gulzige muis een blokje kaas verorbert, zo ben ik met fruit. Waarschijnlijk is dit, naast al mijn andere tics en rariteiten de gezondste.
Momenteel hap ik volop in sappige appels (skrunsj, tsjomp, tsjomp, skrunsj etc.), verwerk ik Rode van Boskoop (dat zijn Goudreinetachtige appels) tot moes, verdwijnen honingzoete peren spoorslags door mijn keelgat, of laat ik het sap van mandarijnen tegen mijn gehemelte spatten.
Wat exotisch fruit betreft is de ananas de laatste tijd regelmatig op de fruitschaal te vinden. Met ananas weet je het nooit, hij kan perfect rijpen op de fruitschaal, maar ze kunnen ook buitengewoon muf en raar smaken. Het is een kwestie van gevoel en geluk om de juiste te pakken te krijgen. Wel vraag ik me dikwijls af hoe het is met de mensen die tewerkgesteld worden op ananasplantages. Doorgaans betreft de herkomst van deze vrucht verre oorden, zoals Costa Rica. Een fairtrade label heb ik nog nooit kunnen ontdekken, behalve als je biologische neemt, maar die vond ik tegenvallen wat smaak betreft. En ik hou nou net zo van de zoete sappigheid, een ananas die het punt van perfecte rijpheid heeft bereikt en waarvan de smaak in de verte doet denken aan kokos, mmm.
In de Dikke van Dam schrijft Johannes dat ananas in vroeger tijden als koning van de vruchten werd beschouwd en er zelfs afbeeldingen van ananassen op dakranden, hekken en serviesgoed verschenen, als symbool van macht, welvaart en gastvrijheid. En ik vraag mij dus ten zeerste af, of onze welvaart van nu (in deze: het eten van ananas), wederom tot ons komt over de rug van andere, arme, hardwerkende mensen die voor een hongerloon ons in onze ananasbehoefte voorzien. Tips voor goede biologische, doch smakelijke ananassen zijn zéér welkom!
Voor mijn gevoel heeft de ananas een reinigende werking, en als ik nog even verder blader in de Dikke van Dam lees ik dat je wel een beetje moet oppassen met de inname van ananas: er zit namelijk bromeline in: ‘Bromeline doet gelatine uiteenvallen en maakt vlees malser, zo sterk zelfs dat het uit elkaar kan vallen als je niet oppast. […] wie in de ananas industrie werkt, moet handschoenen dragen, anders worden je handen opgegeten’. Met andere woorden: als je heel veel ananas eet, bestaat het gevaar dat je oplost!

P1060452

Genoeg gekletst, het is tijd voor een verrassend sapje met ananas erin:

Voor ongeveer 300 ml sap:
1 plak ananas van 2-3 cm
1 grote wortel
1 appel
1 mandarijn
3 takjes munt
eventueel een stukje gember van 2 cm.

Gooi alle ingrediënten in de sapcentrifuge en drink direct op.

Het is niet ondenkbaar dat deze combinatie je nogal vreemd toeschijnt, maar probeer het eens, je zult verrast zijn! De munt bindt alle smaken mooi samen en de mandarijn en appel geven een frisse twist aan de zoete ananas en wortel. En voor de bezorgde lezer: nee, van deze hoeveelheid ananas los je niet op.

Afsluitende tip: laatst stuitte ik op de frisse en inspirerende site van Groene Meisjes. Zij hebben naast sapjes, ook ideeën over wat je kunt maken van het overgebleven pulp van je sap, bijvoorbeeld wortel-muffins maken!