Categorie: Recepten

Fruit-Koning(in)

P1010012
Een dag zonder fruit is een dag niet geleefd, is mijn credo. Ik ben dól op fruit, in alle vormen en variaties die er bestaan. Mensen verbazen zich vaak over mijn enorme, uitpuilende fruitschaal. Ik hap kílo’s weg. In een week tijd is de schaal leeg en moeten er weer nieuwe voorraden aangerukt worden. Zoals een gulzige muis een blokje kaas verorbert, zo ben ik met fruit. Waarschijnlijk is dit, naast al mijn andere tics en rariteiten de gezondste.
Momenteel hap ik volop in sappige appels (skrunsj, tsjomp, tsjomp, skrunsj etc.), verwerk ik Rode van Boskoop (dat zijn Goudreinetachtige appels) tot moes, verdwijnen honingzoete peren spoorslags door mijn keelgat, of laat ik het sap van mandarijnen tegen mijn gehemelte spatten.
Wat exotisch fruit betreft is de ananas de laatste tijd regelmatig op de fruitschaal te vinden. Met ananas weet je het nooit, hij kan perfect rijpen op de fruitschaal, maar ze kunnen ook buitengewoon muf en raar smaken. Het is een kwestie van gevoel en geluk om de juiste te pakken te krijgen. Wel vraag ik me dikwijls af hoe het is met de mensen die tewerkgesteld worden op ananasplantages. Doorgaans betreft de herkomst van deze vrucht verre oorden, zoals Costa Rica. Een fairtrade label heb ik nog nooit kunnen ontdekken, behalve als je biologische neemt, maar die vond ik tegenvallen wat smaak betreft. En ik hou nou net zo van de zoete sappigheid, een ananas die het punt van perfecte rijpheid heeft bereikt en waarvan de smaak in de verte doet denken aan kokos, mmm.
In de Dikke van Dam schrijft Johannes dat ananas in vroeger tijden als koning van de vruchten werd beschouwd en er zelfs afbeeldingen van ananassen op dakranden, hekken en serviesgoed verschenen, als symbool van macht, welvaart en gastvrijheid. En ik vraag mij dus ten zeerste af, of onze welvaart van nu (in deze: het eten van ananas), wederom tot ons komt over de rug van andere, arme, hardwerkende mensen die voor een hongerloon ons in onze ananasbehoefte voorzien. Tips voor goede biologische, doch smakelijke ananassen zijn zéér welkom!
Voor mijn gevoel heeft de ananas een reinigende werking, en als ik nog even verder blader in de Dikke van Dam lees ik dat je wel een beetje moet oppassen met de inname van ananas: er zit namelijk bromeline in: ‘Bromeline doet gelatine uiteenvallen en maakt vlees malser, zo sterk zelfs dat het uit elkaar kan vallen als je niet oppast. […] wie in de ananas industrie werkt, moet handschoenen dragen, anders worden je handen opgegeten’. Met andere woorden: als je heel veel ananas eet, bestaat het gevaar dat je oplost!

P1060452

Genoeg gekletst, het is tijd voor een verrassend sapje met ananas erin:

Voor ongeveer 300 ml sap:
1 plak ananas van 2-3 cm
1 grote wortel
1 appel
1 mandarijn
3 takjes munt
eventueel een stukje gember van 2 cm.

Gooi alle ingrediënten in de sapcentrifuge en drink direct op.

Het is niet ondenkbaar dat deze combinatie je nogal vreemd toeschijnt, maar probeer het eens, je zult verrast zijn! De munt bindt alle smaken mooi samen en de mandarijn en appel geven een frisse twist aan de zoete ananas en wortel. En voor de bezorgde lezer: nee, van deze hoeveelheid ananas los je niet op.

Afsluitende tip: laatst stuitte ik op de frisse en inspirerende site van Groene Meisjes. Zij hebben naast sapjes, ook ideeën over wat je kunt maken van het overgebleven pulp van je sap, bijvoorbeeld wortel-muffins maken!

Worst

Worst_Nico

De afgelopen maanden heb ik me nogal eens tegoed gedaan aan worst. Nu eens een chorizo-worstje van de Avondwinkel, dan weer een salami-truffelworstje of een huisgemaakte, in witte wijn gemarineerde worst van Bella Storia, of gewoon biologische runderchipolata-worstjes uit de supermarkt. Het behoeft geen uitleg dat je de inname van worst niet moet overdrijven, gezien het vetpercentage vrij hoog is. Ik pleit echter wel voor een smakelijk, sappig worstje op zijn tijd. Terugdenkend vermoed ik dat mijn worst-virus is begonnen bij slagerij Louman in de Jordaan. Vorig jaar had ik middenin de zomer opeens ontzettend veel trek in paté, en die besloot ik daar te halen. Terwijl ik wachtte werd me een stukje verse, gekookte worst aangeboden. Dat de ervaring van deze winkel me goed is bijgebleven, spreekt uit het fragment wat ik kort na mijn bezoek optekende:

Al vaak ben ik langs deze Jordanese slager gefietst, me op zaterdag verbazend over de enorme hoeveelheid mensen die daarbinnen staat. Op een dag had ik onstuitbaar veel zin in paté, en hoewel het niet het seizoen was, besloot ik de gok te wagen. En jawel hoor, het was er, Ardennerpaté (grove boerenpaté), peperpaté en cranberrypaté. Doet u mij maar een lekker stukje van de cranberry! Of ik er ook nog saus bij wilde? Nou, doet u maar, mjam! Ondertussen keek ik gebiologeerd naar het verzorgde en uitgebreide assortiment en besloot ook nog een zeer smakelijk uitziende mini-quiche mee te nemen. Terwijl ik wachtte op mijn bestelling werd me een plakje verse gekookte worst aangeboden, nog warm! Sappig, goed gekruid, en een onmiskenbare malse worststructuur. Ik wist niet dat deze worst zó lekker kon zijn! Mijn smaakpapillen buitelden jubelend over elkaar heen terwijl ik het personeel gadesloeg, wel 6 tot 8 man, iedereen druk bezig met zijn eigen taakje en allemaal zeer kundig. Ik ging zo op in de worstbeleving, de bestudering van zowel het assortiment als het personeel, dat ik even niet hoorde dat ik inmiddels kon betalen. Met een dromerige glimlach verliet ik de winkel en fietste gauw naar huis om op mijn zojuist aangeschafte quiche aan te vallen.
Deze slagerij is absoluut een bezoek waard, ook als je niet van worst houdt!

Adres: Goudsbloemstraat 76, Amsterdam

Om mijn worstverhaal waardig af te sluiten, vind je hieronder het recept voor venkelrisotto met worst.

P1060373

Voor 2 personen
2 ons lekkere worst (met venkelzaadjes)
150 gram risotto
1 ui
halve venkelknol, in flinterdunne reepjes gesneden
witte wijn
pastis (of een andere anijslikeur)
bouillon
parmezaanse kaas

Bereiding:
1. Hak de ui fijn en fruit hem met wat olie in een pan. Voeg de venkel toe en schep goed om.
2. Voeg de risotto toe en schep om tot de korrels glazig beginnen te worden.
3. Blus af met een scheutje pastis en wat witte wijn.
4. Voeg daarna lepel voor lepel de bouillon toe, tot de risotto gaar is, maar nog wel bite heeft. Dit duurt meestal een minuut of 20.
5. Terwijl de risotto gaart, bak je in een andere pan nog wat venkel. Zodra de venkel een beetje zacht is de worst uit zijn omhulsel in de pan knijpen. Eventueel nog wat venkelzaadjes toevoegen. De worst moet wel gaar zijn, maar bak hem niet te lang, dan verliest hij zijn sappigheid.
6. Roer een flinke hand parmezaanse kaas door de risotto en schep de worst en de venkel er goed doorheen.
7. Dien op en garneer met wat venkelgroen. Drink er een sappige, rijke witte wijn bij en serveer er voor de frisheid wat sla bij.

Als allerlaatste tip: via deze link kun je zien hoe Janneke Vreugdenhil zelf venkelworst maakt. Een amusant en leerzaam filmpje, ook leuk als je niet van plan bent om ooit zelf worst te gaan maken!

Molte grazie voor Nico van Bella Storia, die me bovenstaande foto toestuurde van deze schitterende worst!

Sicilia

P1060217
P1060235
P1060239
P1060223
P1060230
P1060233
P1060218
De komende tijd zullen jullie er rekening mee moeten houden dat jullie het thema ‘Italië’ veelvuldig op dit blog zullen tegenkomen. Voor achterliggende redenen is het stuk Ciao, ciao Amore te raadplegen. Ik kan er gewoon helemaal niets aan doen! Italië en ik, we lopen elkaar steeds weer tegen het lijf, alsof het zo heeft moeten zijn. Op dit moment staat de minestrone op het vuur te pruttelen. De geheimen daarvoor zal ik op een later moment prijsgeven, ik wil jullie nu eerst voorstellen aan Claudio en Marije. Zij hebben hun eigen olijfboomgaard op Sicilië, alwaar ze op dit moment druk zijn met de oogst van dit jaar. Je kunt hen ontmoeten op de Noordermarkt, waar ze Italiaanse producten verkopen waarvan het water je niet in de mond loopt, nee, het begint gewoon meteen te klotsen! Verse canoli, op brons geperste pasta, sappige, grote, gekruide olijven zijn slechts een paar van hun specialiteiten. Je kunt de olijfolie ook online bestellen. Daarnaast weten ze al deze lekkernijen goed aan te vullen met eenvoudige, doch goddelijke recepten. Van Claudio kreeg ik een tip om een pasta te maken met spek, paddenstoelen, pesto en amandelen. Inmiddels het recept voorgezet aan vriendin E. en vriend J. en beiden waren er zeer over te spreken. Prettige bijkomstigheid: het is heel eenvoudig te bereiden, dus a lavora!

Claudio’s Pasta

P1060266

Voor 2 personen:

75 gram pancetta
250 gram kastanjechampignons, of een mix van paddenstoelen
1 teentje knoflook, fijngehakt
2 eetlepels crème fraîche
1 handje amandelen

peterseliepesto
half bosje peterselie,
1 teen knoflook,
stuk of 8 walnoten,
olijfolie,
parmezaanse kaas)

Bereiding:
1. Begin met de peterseliepesto. Was de peterselie goed. Rooster de walnoten even kort in de koekenpan en doe ze met de peterselie, de knoflook, een handje parmezaan en een scheutje olijfolie in de blender. Proef en breng de smaken in balans.
2. Borstel de paddestoelen schoon, of veeg ze schoon met keukenpapier. Voor de zekerheid zeg ik het toch maar even: champignons nooit afspoelen onder de kraan. Dan zuigen ze zich vol met water en smaken ze nergens meer naar. Snij de paddestoelen grof, vooral niet te klein, het is lekker om een beetje bite te hebben.
3. Kook ondertussen de pasta al dente volgens de aanwijzing op de verpakking.
4. Verhit een pan met dikke bodem op hoog vuur. Leg de plakjes pancetta erin en draai het vuur meteen laag, zodat het vet langzaam smelt.
5. Voeg de paddenstoelen toe met de knoflook en schep goed om met de pancetta.
6. Voeg dan de crème fraîche en een paar lepels peterseliepesto toe.
7. Breng op smaak met wat zwarte peper.
8. Stamp in een vijzel een handje amandelen met een klein beetje zout, zorg dat je wat fijne en groffere stukjes houdt.
9. Schep de pasta door de saus, voeg eventueel nog wat extra pesto toe en garneer met de amandelen. Smulsucces verzekerd!

Ciao, ciao Amore!

P1010878
P1010744
P1010735
P1010722
P1010656
P1010651
P1010633
P1010614
P1010605

Naast Frankrijk is Italië mijn tweede Grote Liefde. Toch voelt Frankrijk meer als vakantieland, en Italië voelt als thuis. Het begon allemaal met Paolo Conte. Toen ik een jaar of vier, vijf was, werd hij heel populair, en mijn ouders hadden het vaak op staan. Al gauw vond ik het ook prachtig en zette ik zelf de casettebandjes aan. Op een keer gingen mijn ouders naar een concert, en kwam de buurman op mij passen. Hoogst verontwaardigd was ik, ik was toch zeker groot, groot genoeg om ook mee te gaan?! Toen ik negen was, nam mijn moeder mij als verrassing mee naar het Congresgebouw in Den Haag, alwaar Paolo optrad. Ik vond het fantastisch, was de allerjongste en voelde me de koningin te rijk. Aan het eind stond iedereen op om te klappen. Mijn moeder zei: “ga maar op je stoel staan”:. Dat wilde ik niet, want ik was groot. Om het even later tóch te doen, omdat ik anders niks zag…
Een ander Italiaans fenomeen waarmee ik al vroeg in mijn leven kennismaakte was Luciano Fontana, door mij indertijd ‘Dortsiano’ genoemd en, net als vele mannen was hij in mijn ogen zeer gevreesd. Voor zijn vrouw en voor het goddelijke eten was ik daarentegen helemaal niet bang en toen ik jaren later in Italië pancetta at, dacht ik maar één ding: dit smaakt naar Luciano!
De eerste keer in dat ik daadwerkelijk naar Italië afreisde was met mijn ouders en broertje in de buurt van het Lago Maggiore. Ik kan wel concluderen dat Italië toen zoetjesaan is begonnen om onze harten te veroveren. Na mijn eindexamen kreeg ik als prachtig cadeau een reis naar Rome, waar ik naast veel kunst, cultuur en plezier, voor het eerst echt kennismaakte met de royale complimenteuze opmerkingen van de Italiaanse mannen. Daarna volgden er nog heel wat bezoeken aan Italië: nog meer Lago Maggiore, een schitterende reis door Venetië, Florence en nog eens naar Rome, het waanzinnig mooie Sardinië, en de laatste keer was in Toscane, met Mámá, we logeerden toen bij het fantastische, gastvrije verblijf van Karin en haar Italiaanse man, Fattoria San Martino in Montepulciano (zie foto’s). En later ga ik in Toscane wonen. Dat weet ik heel, heel, heel zeker.

Voor nu hou ik het bij Italiaans koken en bezoekjes aan Bella Storia. Zodra ik daar naarbinnen stap, word ik onmiddellijk overspoeld door geluk: de Italiaanse radio staat aan, het eten dat verleidelijk in de vitrine ligt uitgestald, de supervriendelijke Italianen die het runnen, al ga ik er maar even heen om een worstje te halen, ik ruik Italië en het voelt alsof ik thuiskom. Ik heb er geen verklaring voor, ik weet alleen dat het zo ís.

Het simpelste Italiaanse gerecht dat ik ken is spaghetti met rode peper, knoflook en peterselie. Klaar in een oogwenk en werkelijk delicioso!

P1060250
P1060258

Voor 1 persoon (met véél trek)

150 gram spaghetti of linguine
een halve of hele rode peper (check met het puntje van je tong de scherpte), zaadjes verwijderd, in halve ringetjes gesneden
1 teentje knoflook, geplet en fijngehakt
olijfolie (uiteraard van goede kwaliteit)
klein handje fijngehakte peterselie

Bereiding:
1. Kook de pasta volgens de aanwijzingen op de verpakkingen al dente.
2. Hak de peper en knoflook.
3. Verhit een pan met dikke bodem, doe er wat olie in en fruit de peper en knoflook kort (het mag niet gaan kleuren!)
4. Giet de pasta af en vermeng met de peper en knoflook.
5. Breng eventueel op smaak met wat zout en schep de peterselie erdoor.
6. Mangiare immediatamente!

Aanvullingen:
-op de huid gebakken of gegrilde dorade, om het wat substantieler en chiquer te maken
-kort gebakken tijgergarnalen (voor nog meer smaak: marineer de garnalen enige tijd in fijngehakte rode peper, knoflook, wat citroensap en fijngehakte peterselie).

Musica: Ciao, Ciao Amore! Adriano Celentano

Koekjes!

P1060170

Gisteren stond ik in de rij voor de kassa. Er lagen alweer speculaasjes. Heel strategisch, zo bij de kassa. Ik wist me te beheersen, tot ik op de fiets naar huis opeens dacht aan zelfgemaakte chocolatechip cookies, uit het Comfortfoodboek van Janneke Vreugendhil. En als er wel iets is waar ik nu zin in heb, is het in comfort. Deze koekjes zijn snel gemaakt en véél lekkerder dan enig ander supermarktkoekje. En je huis ruikt naar verse koekjes!

Hieronder het recept van Janneke, met wat kleine aanvullingen van mij:

Chocolate Chip Cookies

85 gram roomboter, op kamertemperatuur
60 gram kristalsuiker
70 gram bruine basterdsuiker
1 ei
het merg uit een half vanillestokje
snufje zout
135 gram zelfrijzend bakmeel
100 gram chocola, (Janneke neemt in haar recept witte, ik hou van puur, doe wat jij lekker vindt!)

Bereiding
1. Oven voorverwarmen op 180 graden en alvast 2 bakplaten met bakpapier bekleden (of, in twee keer bakken).
2. Hak de chocola, ongeveer elk blokje in vieren.
3. Doe de boter en de suikers in een kom en klop met de mixer tot een luchtig mengsel (dit gaat vrij snel).
4. Voeg het ei toe en mix nog 1-2 minuten.
5. Voeg het vanillemerg en een snuf je zout toe en mix zo snel mogelijk tot een homogeen deeg.
6. Mix nu vlug het zelfrijzend bakmeel door het mengsel en
7. Schep met de spatel de chocoladestukjes erdoorheen.
8. Pak 2 lepels en maak daarmee deegballetjes ter grootte van een flinke walnoot, of gebruik een ijslepel (zo een waar je in knijpt) en leg de balletjes op de bakplaten.
9. Bak de koekjes in 10-12 minuten gaar. De koekjes moeten aan de buitenste rand gekleurd zijn en in het midden nog een beetje zacht blijven, dan zijn ze precies chewy genoeg (aldus Gerhard van Bakkerij Uprising).
10. Schuif de koekjes met bakpapier en al op een rooster en laat afkoelen. Laat ze een beetje afkoelen en proef er alvast één terwijl de chocola nog zacht is…

Aanvullingen:
-volgens Jan’s recept komen hier ongeveer 12 koekjes uit, ik had er wel 16 en, met grotere balletjes.
-het is echt zeer aan te raden om het deeg niet met je handen aan te raken, want het is héél plakkerig!
-als je in 2 etappes bakt: zet het deeg dat je overhebt eventjes in de vriezer of koelkast als je bang bent dat het deeg te zacht wordt.

Serveer met (verse) verveine thee, koffie of warme chocolademelk.

Zondagse herfstsoep

P1060160

Kort nadat de meteorologische herfst was ingegaan (op 1 september) en na een laatste warme afscheidsgroet van de zomer, heeft het volgende seizoen zijn intrede gedaan. Het is herfst. Het waait, het regent, de temperatuur daalt. En dat is even slikken. Het begin van de herfst vind ik het moeilijkst, schoorvoetend en met frisse tegenzin laat ik de zomer achter me.
Gelukkig zijn er allerlei hulpmiddelen die mijn zin in de herfst vergroten. De kachel is aan, dan ga ik het binnen gezellig maken en zorgen dat het lekker ruikt. Want met de herfst breekt mijn soepseizoen aan. Vandaag maakte ik na een heerlijk dagje huiselijk rommelen tomatensoep met gekruide lamsgehaktballetjes. Wat mooie, warme muziek erbij van Yasmín Levy, schort om, de keuken in en aan de slag. Gegarandeerd dat je vanzelf zin krijgt in de herfst. Wat is er nu knusser dan binnen je warme soep op te eten met een kaarsje, terwijl het buiten waait en regent?

Tomatensoep met lamsgehaktballetjes

P1060149
P1060156

2 personen

2 blikken tomatenstukjes
150 gram lamsgehakt (voor ongeveer 20 balletjes)
1 rode ui, fijngesnipperd
halve winterwortel, fijngeraspt
1 stengel bleekselderij, in fijne boogjes
1 prei, alleen het wit, in dunne ringetjes
1 soepbosje van Belle Marie (of koop los tijm, salie, peterselie en selderij)
1 teentje knoflook
olijfolie
zeezout & zwarte peper
1 glas rode wijn
klein scheutje melk

Bereiding
1. Verhit een pan met dikke bodem op hoog vuur en doe er wat olijfolie in.
2. Fruit hierin eerst de ui en de prei 2 minuten en voeg dan de bleekselderij en de wortel toe.
3. Blus na een minuut of 5 af met de rode wijn en laat de alcohol verdampen.
4. Voeg dan wat kruiden toe: ris de blaadjes van een paar takjes tijm, stop er een paar hele salieblaadjes in, en 2 hele takjes selderij. Tip: probeer aan hysop te komen, dat smaakt echt ongelofelijk lekker in soep, gebruik anders wat meer tijm).
5. Doe de tomaten erbij, roer goed door en breng aan de kook.
6. Draai, als de soep eenmaal kookt, het vuur wat lager en laat de soep nu zachtjes pruttelen met een deksel op de pan.
7. Maak nu de gehaktballetjes: hak wat verse tijm, salie en peterselie fijn met een snuf zeezout en een klein teentje knoflook.
8. Doe de kruiden bij het gehakt, samen met een klein scheutje melk, maal er wat zwarte peper over en meng het geheel goed door met een vork (of kneed meteen met je handen).
9. Maak nu kleine balletjes, met een diameter van een centimeter of 2, gok ik. Ik kreeg 19 balletjes uit 150 gram gehakt.
10. Roer de soep goed door en voeg een glaasje water toe om de soep wat dunner te maken.
11. Weer doorroeren, en de soep op smaak brengen met peper en zout. Vanwege de grote hoeveelheid verse groenten vind ik bouillonblokjes niet nodig. Je mag het wel doen, maar probeer dan blokjes te kopen waar geen smaakversterker (E621) in zit, het is heus geen ramp om het een keer te eten, maar erg goed voor je gezondheid is het niet.
12. Breng de soep opnieuw aan de kook en voeg de gehaktballetjes toe. Ze zijn gaar wanneer ze naarboven komen drijven.
13. Schep de soep in mooie diepe borden of een goede soepkom en garneer met wat verse peterselie en verse oregano, als je dat voorhanden hebt.

Tips & Ideeën
-een groene salade met een eenvoudige dressing van wat knoflook, zout en olijfolie smaakt hier heerlijk bij.
-en een salade van dungeschaafde wortels (met de kaasschaaf in de lengte gesneden plakjes) met wat citroensap, ciderazijn en olijfolie is ook zeer aan te raden.
-als je erg hongerig bent kun je altijd wat brood bij de soep serveren.
-hou je niet van lamsvlees? Vervang het gerust door rundergehakt. En als je vegetarisch bent, je kunt deze soep ook met een gerust hart zonder balletjes eten. Eventueel kun je er dan op het laatst nog wat courgette of pasta aan toevoegen.

Simpel

P1060146

Het allerbeste eten is zo simpel mogelijk. Een geroosterde boterham met verse aardbeien, bijvoorbeeld. Ik geniet er nóg meer van, nu de herfst zijn gezicht alweer heeft laten zien. De lekkerste aardbeien vind ik de kleine, zoete, uit het Belgische Hoogstraten. Ik haal ze bij Bario Market, een klein winkeltje van een zeer hard werkende Marokkaanse man. Naast deze aardbeien heeft hij op het moment supersmakelijke reine claude pruimen, kwetsen en grotere paarsgekleurde pruimen. De kwaliteit is goed, het fruit is rijp, je kunt het zelf pakken en in een zakje doen. De rest van zijn assortiment is uitgebreid en goed. Hij verkoopt diverse soorten olijfolie, honing, mayonaise, azijn, sappen, een keur aan de prachtige pasta’s van de Cecco, verse olijven, feta, Griekse yoghurt en als je bij de kassa staat, wordt je in de verleiding gebracht door de chique Zwitserse chocolade van Lindt. En nu heb ik nog lang niet alles gehad en nog niet verteld dat je altijd aardig geholpen wordt en je even een praatje met elkaar maakt, iets waarvoor bij de grotere supermarkt helaas vaak geen plaats meer is. Het is me opgevallen dat ik de laatste tijd vrijwel niet meer in de supermarkt kom, los van enkele kleine boodschappen. Voor sommige dingen betaal je wat meer dan je in een supermarkt zou doen, maar ik gun het de winkeliers van harte. Dankzij deze winkeltjes zien we fruit en groente nog eens mooi buiten uitgestald liggen, inspireert het tot contact met andere mensen en om in de keuken eens de grens over te steken en nieuwe smaken te ontdekken. Vandaag ga ik ook weer lekker al lezende de wereld rond, via de Griekse keuken trek ik langs de Marokkaanse, Turkse en Libanese keuken van Claudia Roden en eindig ik weer dichter bij huis met het kookboek van Felicity & Roald Dahl, een schitterend boek met familierecepten en verhalen. Culinaire reisverslagen volgen…

Ohja, vergeet ik bijna de aardbeien weer. Koop, als je ze nog kunt vinden lekkere zoete aardbeien (tip: ga naar de markt, daar vind je vaak rijpe spullen voor een goeie prijs). Rooster je boterhammen, was de aardbeien, ontkroon en halveer ze en schik ze mooi op je boterham. Zoete aardbeien hebben eigenlijk niets nodig, maar als je wil kun je er nog wat honing of fijne (vanille) suiker overheen doen. Wist je trouwens dat je heel lekkere vanillesuiker zelf kunt maken? Als je een keer vanillestokjes nodig hebt en je hebt ze uitgeschraapt, gooi ze dan niet weg maar stop de peulen met wat suiker in een potje. Een paar weken laten staan en je hebt je eigen verse vanillesuiker!

Hemel & Aarde

P1050129

Gisteravond keek ik voor de tweede keer naar City of Angels, een film die je op een prachtige manier herinnert aan de wonderlijke schoonheid en de kwetsbaarheid van het leven. De hoofdpersonen zijn Maggie, een hartchirurge (Meg Ryan) en Seth (Nicholas Cage), een engel die de mensen op aarde bijstaat in de dingen die ze meemaken. Op een dag staat hij Maggie bij tijdens een operatie. Hij wordt verliefd op haar en wat volgt is een ontroerend verhaal, waarover ik verder niet teveel wil verklappen. Denk niet dat dit een Amerikaans, zoetsappig liefdesverhaal is. Ryan en Cage schitteren in hun rollen en hun personages hebben mooie conversaties. Zo vraagt Seth aan Maggie hoe een peer smaakt. Ze omschrijft voor hem de korrelige structuur, en hoe de zoetheid ervan als honing op je tong smelt…
Eten is voor mij het paradijs op aarde. Al die soorten fruit en groente, in al hun kleuren en vormen, kruiden, ingrediënten die je kunt combineren tot in het oneindige. En dan heb ik het nog niet gehad over de bereidingswijzen, die over de hele wereld verschillen. Het allerbelangrijkste, universele ingrediënt in elke keuken, ongeacht cultuur of geloof is liefde. Wanneer ik niet met liefde of aandacht kook – en gelukkig zijn die gevallen op één hand te tellen – smaakt het eten flauw, alsof het niet leeft, zijn smaak niet wil afgeven. Met liefde bereid eten brengt geluk, in de film citeert Seth een passage uit A Moveable Feast van Ernest Hemingway, over hoe de zilte, licht metalige smaak van oesters, gecombineerd met een frisse, witte wijn hem vervullen. Ik kan úren aan eten besteden, erover fantaseren, lezen, praten, boodschappen doen en in de keuken staan.
Het eerste waar ik aan denk als ik ’s morgens wakker wordt is: wat wordt vandaag mijn ontbijt? Meestal is dat eenvoudig en gezond: yoghurt, een shake of een salade van vers seizoensfruit. De yoghurt vul ik eventueel aan met zelfgemaakte granola of de ongekend goede cruesli van Bakkerij Uprising. Soms sta ik op werkdagen expres eerder op om ook nog een eitje te koken en een vers glaasje grapefruit- of sinaasappelsap te persen. Dat geeft een gevoel van luxe, zo midden in de week met je ei aan de ontbijttafel. En zo af en toe trakteer ik mezelf op American Pancakes. Dat mag jij ook best doen hoor, midden in de week. Desnoods maak je het beslag alvast de avond van tevoren. Geniet er met volle teugen van en ga ’s avonds een keer niet naar je sportclub, maar installeer jezelf op de bank met City of Angels. Gegarandeerd geluksgevoel!

American Pancakes

P1040557

American pancakes zijn kleine, pofferachtige pannenkoekjes. Door de toevoeging van bakpoeder worden ze luchtig en zacht. Klassiek zijn American pancakes met blauwe bessen, en Maple Syrup (esdoornsiroop). Ik ben ooit begonnen met het recept van Jamie Oliver. Hij scheidt de eieren en klopt ze apart op. Op 150 ml melk en 125 gram meel gebruikt hij 3 eieren, wat naar mijn smaak wel erg eiige pancakes geeft. Ik gebruik op 150 gram meel 2 eieren en klop wel de eiwitten op, wat, begreep ik van een Amerikaanse, nogal fancy was. Ik vind het de moeite waard: de opgeklopte eiwitten maken de pancakes zo donzig zacht, dat ze op je tong smelten…

Genoeg voor ongeveer 9-11 pancakes:
1. Weeg 150 gram bloem of pannenkoekenmeel af en voeg hier een snufje zout en een flinke theelepel bakpoeder aan toe. Roer het droge mengsel even door met de garde.
2. Doe 175-200* ml melk in een maatbeker.
3. Scheidt de eieren, waarbij je de eiwitten in een aparte kom doet en de eidooiers bij de melk.
4. Klop het eiwit met de handmixer in een brandschone kom met een snufje zout stijf.
5. Klop de eidooiers en de melk door elkaar en spatel dit door het meelmengsel tot een beslag.
6. Voeg nu een flinke hand blauwe bessen (diepvries, uit zo’n handig doosje uit de ’s lands bekendste superkruidenier) toe en spatel ten slotte het eiwit er luchtig doorheen.
7. Verhit een een koekenpan en doe hierin een klont boter. Met een kleine soeplepel passen er al naar gelang de grootte van je koekenpan ongeveer drie in de pan.
8. Wacht tot je belletjes ziet verschijnen en de pancakes enigszins droog zijn aan de bovenkant en keer ze dan om. Bak de pancakes op middelhoog vuur gaar, de pan moet goed heet zijn als je ze erin doet, maar je wilt wel dat ze goed garen en niet zwart zijn aan de buitenkant. Dus temper het vuur zodra je het beslag in de pan hebt gedaan.

*De hoeveelheid melk hangt af van je pannekoekmix. Als er veel volkorenmeel inzit, neemt dat meer vocht op, dus dan kan het zijn dat je iets meer melk nodig hebt dan hier aangegeven. Hou voor een wit mengsel 175 ml aan, en voor een volkoren mengsel 200-225 ml. Let wel: dit beslag is sowieso dikker dan dat van gewone pannekoeken!

Serveer meteen met Maple Syrup (te koop bij Bakkerij Uprising of de natuurvoedingswinkel.)


Tips en ideeen:

-Zoals je hier op de foto ziet, zijn plain pancakes met verse aardbeien en poedersuiker ook een idee.
-Of gebruik in plaats van bosbessen frambozen .
-Witte basterdsuiker is ook erg lekker!

Glorieuze Groentes

P1060037

Soms heb ik opeens ontzettend veel trek in iets en dan is er niets anders meer waaraan ik kan denken. Vandaag kwam er opeens een groente-aanval opzetten. Het is opvallend hoe ongelofelijk lekker groentes worden als je ze op de juiste manier klaarmaakt. Ik ga hier verder niet teveel woorden aan vuil maken, ik wil jullie niets opleggen, dit moet je gewoon proberen, je weet echt niet wat je meemaakt! Ik gebruikte spitskool (sinds mijn bezoek aan Ron Blaauw is spitskool mijn nieuwe groene liefde geworden), peultjes, vanwege hun knapperigheid en de manier waarop ze in je mond piepen als je erop kauwt; en broccoli. Zoals ik al eerder betoogde, broccoli wordt verrukkelijk in een currysaus, maar ook andere Aziatische jasjes passen de broccoli heel goed. Dit is trouwens een ideaal gerecht voor als je de hele dag gewerkt hebt, geen zin hebt om lang in de keuken wilt staan en toch gezond wilt eten. En dan heb je ook nog tijd om daarna te sporten, want gecombineerd met wat eiernoedels is dit een prima sportmaaltijd!

Voor 2 personen (ter informatie: ik at dit alleen, het was zó lekker!)
halve spitskool
2 kleine handjes broccoliroosjes
half pakje peultjes
1 rode peper
1 komkommer
1 stuk gember, ter grootte van een flinke duim
1 ui, in dunne ringen (halveer grote uien eerst)
1 teen knoflook, in flinterdunne plakjes
sojasaus
zoete ketjap
rijstazijn (verkrijgbaar bij de Toko)
zonnebloemolie of wokolie om in te bakken
eiernoedels, 75-100 gram per persoon

Bereiding
1. Snij de spitskool in dunne reepjes van een halve centimeter. Gooi alle harde stukjes weg en spoel in een vergiet goed af onder de kraan.
2. Zet een pan met een flinke laag water op en hang er, zodra het water kookt een vergiet of stoommand boven. Stoom hierin eerst de spitskool een minuut of 2 tot 3 voor.
3. Stort de spitskool in een schaal en besprenkel met wat rijstazijn (hiermee verdwijnt de eventueel muffe koolsmaak).
4. Halveer de broccoliroosjes als ze erg groot zijn, dit kun je het beste doen door vanaf de onderkant van het steeltje naar het roosje toe te snijden, dat voorkomt dat de broccoli gaat kruimelen. Spoel de broccoli goed af onder de kraan. Stoom de broccoli 3-5 minuten, en spoel dan onmiddellijk af met koud water en zet apart.
5. Haal de peultjes af en stoom 3 minuten. Ik hou ervan als ze nog lekker knapperig zijn.
6. Gooi het kookwater niet weg, daarin kun je straks je noedels garen.
7. Maak de komkommerpickle:
8. Rasp de gember en hak de rode peper fijn. Doe de helft van de gember en een klein beetje van de rode peper in een kommetje en maak en dressing met een scheutje rijstazijn en wat sojasaus. Klop goed door elkaar.
9. Snij de komkommer in de lengte doormidden en schep met een lepel de zaadjes eruit. Snij in dunne plakjes.
10. Wentel de komkommer goed door de dressing en doe er eventueel nog een scheutjes azijn en sojasaus bij.
11. Snij de ui en knoflook.
12. Verwarm een wok of een royale koekenpan op hoog vuur en giet er wat olie in.
13. Bak de ui, knoflook, rode peper en gember even aan.
14. Breng ondertussen het groente-stoomwater weer aan de kook en wentel je noedels hier een minuut of 4 in rond, of volg de aanwijzingen op de verpakking.
15. Schep de groentes met de ui etc. om en breng op smaak met sojasaus en wat zoete ketjap.
16. Voeg de noedels toe en schep goed om met de groentes. Draai het vuur uit en proef of er nog wat sojasaus of ketjap aan te pas moet komen.
17. Opscheppen, een lepeltje gepickelde komkommers erbij en je hebt een feestmaal!

Tips en ideeën:
-Natuurlijk mag je ook kip meebakken. Die kun je het handigst na de ui en vóór de groentes toevoegen.
-Gemarineerde tempeh is heel lekker, mijn moeder kan dit op Indische wijze heerlijk klaarmaken, dus ik ga het recept ontfutselen!
-Een omelet is ook zo gemaakt: eieren klutsen, bakken, in reepjes snijden en schep erdoor.
-Wat oesterzwammen misstaan ook niet in dit gerecht: ze geven een extra bite aan het gerecht.

Verse limonade & Provençaalse kip

Vandaag had ik allerhande administratieve handelingen op het programma staan. Ik heb van alles gedaan, hard gewerkt, maar geen administratieve handelingen verricht. Dat kwam omdat ik de benodigde wachtwoorden weer eens was vergeten. Je moet er ook zoveel onthouden. Ik moet nu 8 dagen wachten op mijn nieuwe wachtwoorden. Ja, wachtwoorden he, de naam zegt het al. Dus, toen zat er niets anders op dan verse limonade te maken en met verse boterhammen met tomaatjes, kaas en pesto in de tuin in de zon plaats te nemen. Tsjonge, vervelend hoor! Ziehier een impressie, als je goed kijkt kun je de zweetdruppeltjes van inspanning van mijn voorhoofd zien parelen;-).

Zoals ik al zei, heb ik vandaag dus wel van alles gedaan. Zo heb ik bijvoorbeeld voor jullie uitgevonden dat een sapje van aardbeien, grapefruitsap en verse basilicum heel lekker is. En dan ook wat apart houden om ijsklontjes van te maken die je dan later weer in je zelfgemaakte citroen-grapefruit-munt limo kan doen.

P1060003
P1050997
P1060010

Aardbei-grapefruit-basilicum sap

voor 1 groot glas:

2 handjes aardbeien, afgespoeld en ontkroond – in die volgorde, heb ik van mijn opa geleerd, als je eerst ontkroond en dan afspoelt, trekt er water in de aardbeien en dat gaat ten koste van de smaak.
1 rode grapefruit, uitgeperst
3-5 basilicum blaadjes.

Alles in de blender en opdrinken maar!

Citroen-grapefruit-munt limonade (voor een halve liter)

2 kleine citroenen
1 grapefruit
1 dessertlepel suiker, of honing of agavesiroop
1 takje munt
desgewenst bruiswater

Bereiding:
1. Pers de citroenen en de grapefruit uit.
2. Los al roeren de suiker, honing of siroop op.
3. Doe de tak munt in een kan of fles en schenk de siroop erin en vul aan met kraanwater of bruiswater.
4. Serveer meteen mét een aardbei-grapefruit-basilicum ijsblokje die je achtergehouden had.

En na dat gezit in de zon, waartoe ik dus onverbiddelijk veroordeeld was, moest de maag ’s avonds opnieuw gevuld worden. Met Provençaalse kip welteverstaan. Ik gebruikte vandaag verse oregano, salie en tijm als kruiden, maar zoals in het recept staat, rozemarijn is ook fantastisch. Tevens heb ik ontdekt dat een worstje hier wel heel erg lekker bij smaakt.

Kip met aardappels uit de oven

P1060013

Er bestaan natuurlijk al vele recepten van kip met aardappels uit de oven, maar dat neemt niet weg dat er altijd nog weer eentje aan de lijst toegevoegd mag worden. Het is ideaal voor 1 of 2 personen, maar is ook erg handig als je veel eters verwacht én het heeft weinig bereidingstijd. Kortom, alleen maar voordelen, dus aan de slag!

Grote (biologische) kippenbouten (één per persoon)
Vastkokende, smakelijke aardappels (reken 2 grote aardappels p.p.)
Verse rozemarijn
Witte wijn
Knoflook
Sjalotjes
Sperziebonen
Cherry-tomaatjes
Olijfolie
Peper en zout

1. Verwarm de oven voor op 200 graden C.
2. Was de aardappels en snijd ze in de lengte in parten, of welke vorm je dan ook leuk lijkt. Kook de aardappels nét niet gaar, giet ze af en doe ze met wat olijfolie, rozemarijn en fijngehakte knoflook in de braadslee. Bestrooi met grof zeezout. Schep om en voorzie alle aardappels van een filmpje olie.
3. Bestrooi de kip met peper en zout, en wrijf in met wat verse fijngehakte rozemarijn en olijfolie.
4. Verhit een braadpan en bak de kip op hoog vuur in boter of olie aan. Blus af met wat witte wijn (pas op voor spetters!). Als je veel kip moet braden en je hebt maar een kleine pan, kun je het gewoon in porties doen.
5.. Leg de kippenbout op de aardappels in de braadslee. Prop een tak verse rozemarijn onder het vel.
6.. Leg her en der wat takjes tomaatjes erbij en doe er schep er eventueel nog wat voorgestoomde sperziebonen doorheen.
7. Schuif nu alles in de oven. Het duurt een minuut of 25-40 voor de kip gaar is, afhankelijk van je oven en de hoeveelheid kip die je hebt.

Dit gerecht is trouwens heel geschikt als je een date hebt. Terwijl de kip in de oven gaar staat te worden schenk je alvast een aperitiefje in en maak je het gezellig met een kaarsje en een muziekje, bijvoorbeeld Rafael el Tachuela met Flamenco Romantico.

Tips en Ideeën:
To bio-kip or not to bio-kip: Ik geef de voorkeur aan bio-kip, omdat er helaas ontzettend gerommeld wordt met antibiotica en de industriekipjes naar mijn idee echt geen dierwaardig leven hebben. Probeer anders in ieder geval aan kip met 1 of 2 sterren beter leven te komen en maak als het niet anders is, de kip met heel veel liefde klaar, dat helpt ook!!
In plaats van sperzieboontjes kun je er ook een frisse komkommersalade met dille mosterddressing bij serveren. 3 eetlepels olijfolie, 2 eetlepels ciderazijn, flinke theelepel mosterd, theelepel honing, versgehakte dille, door elkaar kloppen en eventueel op smaak brengen met zout en peper.

P1060015

Morgen heb ik een leuk verhaaltje voor jullie bedacht dat heel geschikt is om het weekend mee in te luiden, het heeft iets te maken met druiven en verse afhaalmaaltijden…